பக்கங்கள்

புதன், 16 டிசம்பர், 2020

தவறாமல் படிக்க வேண்டிய முக்கிய புத்தகம்



இந்திய தொல்இயல் வரலாற்றின் சுவடுகள் எப்படியெல்லாம் பதிந்துள் ளன என்பதையும், 'ஆதி இந்தியர்கள்' எப்படிப்பட்டவர்கள், எங்கிருந்தவர் கள், ஆரியர் - திராவிடர் - பழங்கால மொகஞ்சதாரோ, ஹராப்பா நாகரிகம் எப்படி மூத்த நாகரிகம் என்பதைப் பற்றி பல்வேறு சர்ச்சைகளும், விவா தங்களும் நடைபெற்று வரும் நிலை யில், டோனி ஜோசஃப் அவர்கள் மேற்கொண்ட மரபு அணு ஆராய்ச்சி சான்றுகள் ஆரியர்கள் குறித்து அறி வியல் பூர்வமாக எடுத்துரைப்பது தான் இந்நூலின் தனித்தன்மை என மதிப்புரை எழுதிய ரவி கேரிகெட்டர் கூற்று நூற்றுக்கு நூறு சரியானது.


பிரபல நோபல் பரிசாளர், விஞ்ஞானி வெங்கி இராமகிருஷ்ணன், "சமீபத்திய இந்த ஆய்வுகளின் முடி வுகளை டோனி ஜோசஃப் இந்நூலில் எளிமையான வகையில் விவரித்து உள்ளார்! இன்றைய இந்தியாவில் ஒரு செறிவான இனக்கலவையாக முடிந்துள்ள மக்களின் பழங்கால இடப் பெயர்ச்சி மற்றும் இனக்கலப்பு குறித்து ஆர்வம் கொண்டவர்களுக்கு இந்நூல் நிச்சயமாக சுவாரசியமான தாக இருக்கும்" என்கிறார் அவர்!


இப்படி உலகின் பிரபல வரலாற்று ஆசிரியர்கள், விஞ்ஞானிகள், மொழி ஆய்வாளர்கள் என பலதரப்பட்ட பல் சான்றோரின் பாராட்டுப் பெற் றுள்ள இந்த "ஆதி இந்தியர்கள்" ஆங்கில நூலை, "மஞ்சுள் பப்ளிஷிங் அவுஸ்" தமிழில் PSV குமாரசாமி அவர்களைக் கொண்டு அண்மை யில் (2020) - (ஆங்கிலம் 2018இல் வெளிவந்தது). வெளியிட்டி ருப்பது அரிய தமிழ்த் தொண்டு என்றே சொல்லிப் பாராட்ட வேண் டும்.



இந்த நூலை மொழி பெயர்த்த போது, ஒரு மொழி பெயர்ப்பாளர் என்ற முறையில் அவர் சந்தித்த சவால்களை நன்றாகவே எதிர் கொண்டு வெற்றி அடைந்துள்ளார் மொழிப் பெயர்ப்பாளர் பி.எஸ்.வி. குமாரசாமி அவர்கள்.


(இந்த நூலில் இடம் பெற்றுள்ள முக்கியமான பெயர்ச் சொற்களுக் கான ஆங்கிலப் பெயர்களின் பட்டி யல் ஒன்றை இந்நூலின் இறுதியில் அவர் கொடுத்துள்ளது வரவேற்கத் தக்கது).


சிந்துவெளி நாகரிகத்தைப் பற்றி பல திரிபுவாதங்களும், திருகுதாளங் களும் அரங்கேற்ற முயற்சிக்கப்படும் இந்த காலகட்டத்தில் இந்நூல் அரு மையான ஆய்வின் அடிப்படையில் உண்மைகளை நிறுவ உதவும் ஓர் அறிவாயுதம் ஆகும்!


280 பக்கங்களை கொண்ட இந் நூல் 350 ரூபாய் விலை உள்ளது.


நம்முடைய மூதாதையர் யார்? அவர்கள் எங்கிருந்து வந்தனர்?


"நாம் இந்தியர்களாக உருவான கதை" என்ற தலைப்பில், முதல் இந்தி யர்கள், முதல் உழவர்கள், முதல் நகர வாசிகள், ஹரப்பர்கள், இறுதியாகக் குடியேறியவர்கள் ஆரியர்கள் என்ற அரிய தகவல்களை சுவைபடக்கூறும் இந்நூல், தமிழில் வரவில்லையே என்ற ஆதங்கத்தைப் போக்கியுள் ளனர் வெளியீட்டாளரும், மொழி பெயர்ப்பை நேர்த்தியாகச் செய்த எழுத்தாளர் திரு. பி.எஸ்.வி. குமார சாமி அவர்களும்.


தமிழ் கூறும் நல்லுலகத்தின் பாராட் டும், நன்றியும் இத்தொண்டுக்குரிய வையாகும்.


கற்க; புரிக; தெளிக.


 


தெற்காசிய வரலாறு தொடர்பான பழைய பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்குத் துணை புரியும் புதிய மரபியல் கண்டுபிடிப்புகளை ஜோசஃப் திறமையாகவும் புத்திசாலித்தனமாகவும் தொகுத்தளிக்கிறார். அதோடு, நாம் எல்லோருமே இங்கு குடியெர்ந்தவர்கள்தாம், சகோதரர்கள் தாம் என்பதையும் அவர் சுட்டிக் காட்டுகிறார். இப்போது கண்டிப்பாகத் தேவைப்படுகின்ற சுவாரசயிமான மற்றும் துணிச்சலான ஒரு நூல் இது.


- ஷெல்டன் போலக்


சமீபத்திய இந்த ஆய்வுகளின் முடிவுகளை டோனி ஜோசஃப் இந்நூலில் எளிமையான விதத்தில் விவரித்துள்ளார்.


- வெங்கி ராமகிருஷ்ணன்


ஒரு குறிப்பிட்ட காலகட்டத்தில் மத்திய ஆசியாவிலிருந்து வந்து குடியேறியவர்களும் அதில் இடம் பெற்றிருந்தனர்.


- ரொமிலா தாப்பர்


வேதக் காலகட்டம்வரை, பண்டைய இந்திய வரலாற்றின் தொடக்கக் காலம் குறித்தத் தெளிவான பார்வையை டோனி ஜோசஃப்பின் இந்நூல் கொடுக்கிறது.


- மைக்கேல் விட்ஸெல்


ஜோதிபாபூலே - உண்மை நாடுவோருக்கு ஓர் முன்னோடி!



மராத்திய சமூகப் புரட்சியாளர் ஜோதிபாபூலே அவர்கள் சமூகத்தின் ஒடுக்கப்பட்ட, புறக்கணிக் கப்பட்ட மக்களாகிய பெண்களுக்கும், தாழ்த்தப் பட்டோர், பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கும் முதல் பள்ளிகளைத் தொடங்கி, ஒரு கல்விப் புரட்சிக்கு வித்திட்டவர் (1827-1890).


தந்தை பெரியாரின் சுயமரியாதை இயக்கம் போலவே ஜாதி ஒழிப்பு, பெண்ணடிமை ஒழிப்பு, கல்வி வாய்ப்புகளை அனைவருக்கும் அளித்தல், மூடநம்பிக்கைகள் அகற்றல், மதவெறியை ஒழிப் பது போன்றவற்றின் 1870 இல் - 250 ஆண்டு களுக்கு முன்பே போராட்டக் களத்தில் நின்று வென்றவர்.


அக்காலத்தில் விவசாயிகளும், தொழிலாளர் களும், கிராம மக்களும் கூட்டுறவு அமைப்புகளை உருவாக்கி, தங்களை உயர்த்திக் கொள்ள வேண்டு மென்றும், மக்களை ஒன்றுபடுத்த பலத்த எதிர்ப்புகள் - சனாதனம் - பழைமை விரும்பிகள் - பார்ப்பன உயர்ஜாதிக்காரர்களின் பலத்தை எதிர்ப்பை மீறி எதிர்நீச்சல் அடித்து மக்கள் இயக் கத்தைக் கட்டி, ஒரு பெரும் பண்பாட்டுப் புரட் சியை உருவாக்கியவர்.


அம்மக்கள் அவரை ‘மகாத்மா’ பட்டம் அளித்துப் போற்றினர் - 1887ஆம் ஆண்டில்!


உண்மை நாடுவோர் சங்கம் - சத்திய சோதக் சமாஜ் என்பது அவர் ஆரம்பித்த ஓர் இயக்கம்; கட்சி அல்ல!


சமூகப் புரட்சியாளர் ஜோதிபாபூலேவின் தத்துவம் உண்மையோடு ஒழுகுவதுதான்.


தந்தை பெரியார் தொடங்கிய ‘குடிஅரசு’ ஏட்டின் அச்சகம் பெயர் ‘‘உண்மை விளக்கம் அச்சகம்‘’ அவர் தொடங்கிய ஏடு ‘‘உண்மை’’ - 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே ஒருவரை ஒருவர் அறியாமலேயே வாய்மைப் போரில் என்றும் இளையார்களாக இருந்தவர்கள் - மனித நேயர்களான இவர்கள்.


ஜோதிபாபூலே உயர் தத்துவக் கோட்பாடுகளே மனித குலம் உய்ய உண்மைதான் முக்கியம் என்பது புரியும்.



ஜோதிபாபூலே கடவுள் நம்பிக்கையாளர் என்றாலும், உருவ வழிபாட்டுக்காரர் அல்ல.


அவர் கூறிய உயர்ந்த தத்துவங்கள் இதோ:


‘‘உண்மைதான் மனிதனின் மதமாகும். உண்மை என்பது நல்லொழுக்கம் ஆகும். அசுத்த மான மனிதனைக் கண்டிக்க வேண்டும். குளியல் மனிதனுக்கு வீரியத்தைத் தருகிறது. அதனால் மனிதன் தன் பணியை உற்சாகத்தோடு செய்ய முடிகிறது. அசுத்தமான ஆடைகள் நோய்க்குக் காரணமாகின்றன. மனித ஆளுமை என்பது புனிதமானது. மனிதனுக்கு மனிதன் அறிவு வேறுபட்டிருக்கலாம். ஆனால், அறிவு என்பது பரம்பரைப் பண்பினால் வருவது அல்ல. உண்மையைக் கொண்டு தனது மனத்தைச் சுத்தமாக வைத்திருக்கும் மனிதனே சுத்தமாக இருப்பான். மனதைச் சுத்தமாக வைத்திருப்பதன் மதிப்பைப் புரிந்து கொள்ள முடியாத மனிதன் பூமிக்குச் சுமையாகவே இருப்பான். கடுமையான உழைப்பும், கறைபடியாத பண்பும் ஒருவனுக்கு நலத்தையும், செல்வத்தையும் சேர்க்கும். அம் மாதிரியான மனிதன், தன் உழைப்பின் பயனை அனுபவிப்பான். துடுக்கான மனிதன் ஏமாற்றுக் காரனாக இருப்பான். அவன் சமூகத்திற்கு எதிரியாக மறுவான். கடுமையான உழைப்பும், நல்லொழுக்கமும் கொண்ட ஒருவன் ஏழை மக்களுக்குப் பெரிதும் ஆதரவாக இருப்பான். அவன் மற்றவர்களையும் மகிழ்ச்சியாக வைத் திருப்பான். கெட்ட புத்தி கொண்ட இளைஞன் தன் முதுமையில் துன்பத்தை அனுபவிப்பான். சோம்பேறி மனிதன் என்றைக்கும் மகிழ்ச்சியாக இருக்க மாட்டான். அவன் மனம் என்றும் அமைதியாக இருக்காது.


சோம்பேறியே வறுமையின் மறுவடிவமாவான். சூதாட்டம் அனைத்தையும் நாசம் செய்து விடும். பங்குச்சந்தை தரகர்களுக்கு மட்டுமே நன்மை யளிக்கும். மற்றவர்களுக்கு இது அழிவையே தரும். தள்ளி நின்றபடி அதற்கு விடை கொடுத்து விடுங்கள். செல்வந்தர்கள் போல் பாசாங்கு செய்ப வர்கள் இறுதியாக திவாலாகி, மற்றவர்களையும் நாசம் செய்து, இறுதியில் தற்கொலை செய்து கொள்வார்கள். கூட்டுச் சேர்ந்து தொழில் செய் யுங்கள். ஆனால், வரவு - செலவுக் கணக்கில் உண் மையாய் இருங்கள்.


தைரியமான மனிதன், மனக் கசப்பான நேரத்திலோ, நோய் வாய்ப்பட்ட நேரத்திலோ தன் தைரியத்தை இழக்கமாட்டான். அவன் குடும்பத் தில் அமைதியையே பராமரித்து வருவான். அவன் தன் கடமைகளை நேர்மையோடு செயலாற்றி வருவான். மற்றவர்களைப் பழிவாங்குவது என்ற சிந்தனைக்கே இடம் தரமாட்டான். சகிப்புத் தன்மை மகிழ்ச்சிக்கும், அமைதிக்கும் வழியமைத் துத் தரும். பழி பாவத்திற்கு அஞ்சாத மனிதனின் செயல்கள் அவனுக்கு நாசத்தையே விளைவிக்கும். அவன் அதற்குக் கடவுளையே பழிதூற்றுவான்.


உண்மையை ஒதுக்கிவிட்டு, மதம் குறித்துச் சூடாகவும், குருட்டுத்தனமாகவும் வாதம் செய்யும் நபர்கள் உணர்ச்சிவசப்படுவதோடு இறுதியில் கலவரத்திற்கு வழிவகுத்து விடுவார்கள். அமை திக்கும், ஒற்றுமைக்கும் சகிப்புத்தன்மை முக்கிய மாகும்.


மற்றவர்களின் செழிப்பைக் கண்டு மகிழ்ச்சி யடைகின்ற, நல்லொழுக்கங்களைக் கற்றுக் கொண்டு அதனைப் பின்பற்றுகின்ற, மற்றவர்க ளுக்குத் தன் அறிவை கற்றுத்தருகின்ற மனிதனே மதிக்கப்படவேண்டிய மனிதனாவான். ஒவ் வொன்றின் மீதும் பேராசை கொள்கின்ற, தன் சுயநலத்திற்காகப் போராடுகின்ற, தன்னை நியாயப்படுத்திக் கொள்ளும் மனிதன் சுயநல மியாகவே இருப்பான். தன்னை எளிதில் நம்பி வரும் நபர்களை இவர்கள் ஏமாற்றி விடுவார்கள். அனைத்து அறிவுகளிலும் சுய - அறிவே மிகமிக முக்கியமாகும். தன்னலம் கொண்ட மனிதன் தன்னைச் சுய - ஆய்வு செய்து கொள்ளவே முடியாது. சுய ஆய்வு என்பதுதான் அறிவிற்கான உண்மையான அறிகுறியாகும். வரவுக்கு மீறி செலவு செய்பவர்கள் கடனிலேயே மூழ்கிக் கிடப் பார்கள். சுயநலம் கொண்ட நண்பர்களும், உறவி னர்களும், முகஸ்துதியாளர்களும் தேனொழுகப் பேசி மற்றவர்களிடமிருந்து காசைக் கறந்து விடுவார்கள். குடும்பத்தில் ஒவ்வொருவரும் அவரவர் செய்ய வேண்டிய கடமையைச் செய்து வரவேண்டும்.


உண்மையை நேசிப்பது, சுத்தமான எண்ணம், அமைதியான மனம் இவற்றிலிருந்துதான் தைரியம் பிறக்கிறது. நல்ல நடத்தையிலிருந்தும் தைரியம் பிறக்கிறது. தைரியமான மனிதன் வேதனைகளைச் சமாளித்து, அபாயங்களை எதிர் கொண்டு, துன்பப்பட்டவர்களைப் பாதுகாக்கிறான். தீய நடத்தைகள் ஆன்ம பலத்தை முடமாக்கி விடுகின்றன. தீய நடத்தைகள் கவலைகளையும், வேதனைகளையும் கொண்டு வந்து சேர்க்கும். பொய்யர்களுக்கு அமைதி கிடைக்காது.


மற்றவர்களுக்குத் துன்பம் செய்ய வேண்டாம். அது பாவமாகும். பணிவும், நன்றியும், மனநிறைவும் கொண்டவர்களாக இருங்கள். தீய ஒழுக்கங்கள் நோயையும், சோகத்தையுமே தரும். வறுமைக்குக் காரணம் தலைவிதியே என நம்பிக்கை கொள்வது பொய்யான மனநிறைவாகும். குடிப்பழக்கத்தால் குடும்பத்தில் சண்டை சச்சரவே உருவாகும். அமைதி ஓடிப்போய்விடும். உண்மை, மனவலிமை ஆகியவற்றின் துணை கொண்ட மனிதனின் மனநிறைவானது, துன்பமான நேரத்தில்கூடப் பாதிக்கப்படாமல் இருக்கும்.


உன்னத மனிதனான சாக்ரடீஸ்மீது வெறுப்பு கொண்டவர்கள் அவருக்கு விஷம் தந்தார்கள். இருந்தும் அவர் மன அமைதி இழக்கவில்லை. தன் பணியிலேயே கவனமாக இருந்தார். பகுத் தறிவோடும், உண்மையோடும் உலகத்தின் நன் மைக்காக வாழ்ந்து வருபவர்கள் வளம் சேர்ப் பதோடு மகிழ்ச்சியாக இருப்பார்கள். வேதாந்திகள் ஓரவஞ்சனைகளையும், ஜாதி வெறுப்புணர்ச்சி களையும் சகித்துக் கொள்ளமாட்டார்கள். பகுத் தறிவுவாதி மதச் சடங்குகளைப் பின்பற்றமாட்டான். மந்திரங்களை முணுமுணுத்துக் கொண்டிருக்க மாட்டான். அம்மாதிரியான பக்தி பயனற்ற வேலை யாகும். பகுத்தறிவுவாதி, ஏழை விதவைகளின் தலையை மொட்டையடிக்கமாட்டான். கற்களை யும், மரங்களையும், - உலோகங்களையும் வணங்க மாட்டான்."


ஜோதிராவிற்கு உரைநடையைக் காட்டிலும், கவிதையே நன்றாக வந்தது. இவருக்கு கவிதைகள் ஆற்றொழுக்காக வந்தன. இவரின் உரைநடை நல்ல காட்டுப்பழமாகும். அதில் இனிப்பு இல்லை. ஆனால், மருத்துவக் குணம் இருந்தது. அவர் உரைநடை கரடுமுரடாக இருந்தது. சில நேரங் களில் இலக்கணப் பிழையோடும், சில நேரங்களில் அநாகரிகமாகவும் இருந்தது. ஜோதிராவின் கவி தைகள் அவரின் ஞானத்தையும், மனிததேயத்தை யும் வெளிப்படுத்துவதாய் இருந்தன.



வரவேற்கத் தெரிந்த நமக்கு, ஏனோ வழியனுப்பத் தெரிவதில்லை!




July 17, 2020 • Viduthalai



நமது வாழ்க்கை தான் எத்தனை எத்தனை அனுபவங்களை நமக்குக் கற்றுத்தரும் முதல் ஆசானாகவே அமைகிறது! எண்ணிப் பாருங்கள்.


நம் வாழ்வில் எத்தனை கசப்பான அனுபவங் கள், எத்தனை மகிழ்ச்சிகரமான இன்ப ஊற்றுகள்! அதே நேரத்தில் அதை மிஞ்சும் துன்பமும், துயர மும் நிறைந்த துன்பக்கேணிகள்தான் எத்தனை! எத்தனை!!


அதுவே சிலருக்கு ‘‘குளம்'';  பலவீனமான மனமுடையோருக்கு அதுவே ‘‘துன்பக்கேணி'' அல்லது ‘‘துன்பக் கடலாகத்'' தெரிகிறது; இதில் வீழ்ந்த நாம் எப்படி  நீந்தி கரைசேரப் போகிறோம் என்ற அச்சத்தை ஏற்படுத்தி அயர்வினைத் தருகிறது.


மனிதநேயம் தான் சமூகத்தின் ஆணிவேர்! அதனால்தான் பாசத்தோடு சாயாத மரங்களாக பற்பல நேரங்களில் ஓயாத புயல் அடித்தாலும் அவை அதனை எதிர்கொண்டு மீளுகின்றன. நம்பிக்கை என்னும் இதயத்துடிப்பு - எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல் - தனது ஓய்வில்லாப் பெரும் பணியைச் செய்வதில் சளைக்காத ஓர் இயந்திரமாக ஆகிறது!


நாம் மிகவும்நேசிப்பவர்கள் - நம்மை மிகவும் நேசித்தவர்கள் இவர்கள் உடல் நலக் குறைவுற்று அல்லது இயற்கையின் நியதிப்படி நம்மிடமிருந்து ‘விடைபெறும் போது', அந்த மரணம் இயற்கை தானே, பிறப்பது எப்படி உறுதியோ அப்படி இறப்பதும் இயல்பான ஒரு நடவடிக்கைதானே என்ற நினைப்பா வருகிறது?





என்னதான் பதவி, பவிசு, பணம் எல்லாம் ஏராளம் இருந்தாலும், முதுமையை எப்படி தவிர்க்க முடியாதோ, அதுபோல் மனித வாழ்வின் முடிவான கட்டம் மரணம்தானே என்ற தத்துவ ரீதியான உலகியலை - உளவியலை எண்ணி நம்மைத் தேற்றிக் கொள்ள முடிவதில்லையே!


வரவேற்கத் தெரிந்த நமக்கு, வழியனுப்பி வைக்கும் தெளிவும், துணிவும் ஏனோ வருவ தில்லை! மனித இயல்புகளின் விநோத விசித்திரங் களில் இதுவும் ஒன்றுதான்!


'நினைக்கத் தெரிந்த மனமே உனக்கு மறக்கத் தெரியாதா?' என்று கவிதை வரிகளில் கேட்ட கவிஞனின் கருத்துரை, துயரக் கடலில் மூழ்கிய போது மூச்சடக்கி தத்துவ முத்துக்களை  எடுக்க உதவுகிறது! எளிதில் விடை காண முடியாத விவேகமான கேள்வி அது!


புத்தர், வள்ளுவர், பெரியார் போன்ற ஞானிகள் - மரணத்தை உலகின் இயல்பாகவே கருதி, ‘‘துன்பத்தினால் துவண்டு விடாதீர்கள், இன்பத்தின் உச்சத்திற்குப் போய், இதற்கு மேலும் செயலில் ஏறிடும் 'நுனிக்கொம்பர்'களுக்கு ஆளா னால் அதுவே உயிர்க்கிறுதியாகி விடும் என்ற இயற்கையின் உண்மையைக் கூட மறந்துவிட்டு, ஏனோ எளிதில் மனதில் அதனை ஏற்கத் தயங்குகிறீர்கள்'' என்றல்லவா கேட்கிறார்கள்.


அதுவும் கரோனா தொற்று உலகத்தையே உலுக்கி உலுக்கி ஒர் உண்மையைக் கற்றுக் கொடுத்து விட்டது! நோயைக் கண்டு அஞ்சாதே; எதிர்த்துப் போராடு; மரணம் தான் இறுதியில் என்றால் எதை ஏற்க முடியாதோ அதை ஏற்றுக் கொண்டு அடுத்த கட்டத்திற்கு ஆயத்தமாக பிறரை தயார்படுத்து!


நம் மனதின் திட சித்தம் நன்கு பக்குவப்பட்டிருக் கிறதா இல்லையா என்பதற்கு அளவுகோல் - உண்மையின் முதிர்ச்சியின் முத்திரையை நாம் பெற்றிருக்கிறோமா இல்லையா என்பதை அறிவிக் கும் மானி - இந்தப் பிரிவும், துன்பம் - துயரமும்! இவற்றைத் துணிவுடன் ஏற்று, ஓர் இராணுவ


வீரன் எப்படி கடைசி வரை தனது கடமையிலி ருந்து பின்வாங்காத உறுதி கொண்ட நெஞ்சின னாய் கடமையாற்றுகிறானோ அதே உணர்வைப் பெறுதலே அந்த அளவுமானி!


நம்மில் எத்தனைப் பேருக்கு இத்தகைய தன்மை உள்ளது!


 அதுதான் இப்போதைய கேள்வி!


மிகுந்த பலவீன, கோழை மனம் கொண்டு, இயற்கை மரணத்தை ஏற்க மறுத்து தற்கொலை என்ற குறுக்கு வழியினைத் தேடுவதைப்போல மோசமானது மனித வாழ்வில் எதுவுமே இல்லை. உண்மைப் பிரச்சினைக்கு அது  உண்மையான தீர்வு காண்பதில்லையே!


"கரோனா காலத்து மரணங்கள்,


மிகவும் நேசிப்பவர்களின் பிரிவுகள்,


கைம்மாறு கருதாத நம்மை வாழ வைத்த வள்ளல்களான வாழ்வளித்தோர்,


நம் கொள்கைத் தோழர்கள்,


மனித நேயத்தோடு வாழ்ந்த மகத்தான மாண் பின் சிகரங்கள்


இவர்கள் மறையும் போது - நமது உள்ளத்தில் பீறிட்டுக் கிளம்பும் பாசத்தினை நினைத்து, நினைத்து, இதனைக் கனத்த இதயத்தோடு எழுதி முடித்து, எனது இதயத்தை லேசாக்கிக் கொள்ள முயலுகிறேன்." அவ்வளவுதான், நன்றி!



இதோ, ஈரோட்டில் ஒரு தொண்டற கதிரவனின் ஒளிக்கதிர்!



நேற்றைய (14.7.2020) ‘இந்து' ஆங்கில நாளேட்டில் வந்த செய்தியைப் படித்து உள மெல்லாம் பூரித்தது  உடல் எலாம் சிலிர்த்தது.


இப்படி மனிதநேயத்துடன் ஆளுமைகள் அமைந்தால், நாடு எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும் என்று எண்ணி எண்ணி உவகை பொங்கிய செய்தி.


ஈரோடு மாவட்டத்தில் அந்தியூரை அடுத்த வேம்பத்தி கிராமத்தில் வாழும் எளிய குடும்ப வாழ்விணையர்கள். 49 வயது நிரம்பிய பழனி யம்மாள், 58 வயது நிரம்பிய முதியவரான கே.சோமு.


கரோனா கொடுமையால் ஊரடங்கு, அவர் களின் வாழ்வாதாரத்திற்கு வழி ஏதும் இல்லை. வீடெங்கும் தேடித் தேடி, ஏதாவது கிடைக்குமா என்று பார்த்தபோது, தங்களது டிரங்க் பெட்டி ஒன்றில் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சேமித்து வைத்திருந்த 24 ஆயிரம் ரூபாய் நோட்டு களைக் கண்டெடுத்து மகிழ்ந்தனர்.


அவர்கள் சேமித்து வைத்த ரூபாய் நோட் டுகள் - பழைய ரூபாய் நோட்டுகள் - (மோடி அரசின் பண மதிப்பிழப்புத் திட்டத்தினால்) இப்போது செல்லாதவை அல்லவா என்பது நினைவுக்கு வந்ததும், அவர்களின் மகிழ்ச்சி காணாமற் போனது. தங்கள் வீட்டுப் பசு மாடு ஒன்றை விற்று வைத்த சேமிப்புப் பணம் அது (மறந்துவிட்டது போலும்).



இத்தகவலை, வருவாய்த் துறை அதிகாரி கள்மூலம் அறிந்து, முதிய தம்பதிகளை அழைத்து வரச் சொன்னார் ஈரோடு மாவட்ட ஆட்சியராக உள்ள திரு.கதிரவன் அவர்கள். எவரும் எதிர்பார்க்காத வகையில் இதற்குத் தீர்வு கண்டார் - மனிதநேயம் பொங்கி வழிந்த முறையில்.


செல்லாத நோட்டுகளை வைத்திருப்பது சட்டப்படி குற்றமல்லவா? அதனால், அதனை அரசு கருவூலத்திற்கு அளித்துவிடுங்கள் என்று கூறி, தனது சொந்தப் பணத்தை - ஒரு காசோலைமூலம் 25 ஆயிரம் -  24 ஆயிரம் ரூபாய்க்கு வட்டியும் சேர்த்து கொடுத்ததுபோல ஓர் ஆயிரம் கூடவே கொடுத்து, இதை வைத்து வாழுங்கள் என்று தனது கருணை பொங்கும் உதவியைச் செய்தார் - அனை வருக்கும் இன்ப அதிர்ச்சி!


பெற்ற பிள்ளைகளேகூட பெற்றோர்களை வாழ வைக்கும் கடமையாற்றத் தவறுவது வாடிக்கையாகி விட்ட இந்தக் காலத்தில், இப்படி மனிதநேயமும், கருணையும் பொங் கிட முதிய தம்பதிகளை - இந்தக் கரோனா கால பட்டினிக் கொடுமையிலிருந்து காத்த எடுத்துக்காட்டான மாவட்ட ஆட்சியர் கதிர வன் அவர்களது தொண்டறத்தைப் பாராட்ட வார்த்தைகளே இல்லை!


அதிகார வர்க்கம் என்றால், இன்று எப்படி என்பதை நாடு நன்கு அறியும். அதில் மனிதம் மலர்ந்து, ஆட்சிபுரியும் இப்படி ஒரு மாவட்ட ஆட்சித் தலைவரா? என்று நினைக்கும்போது வியப்பு மேலிடுகிறது.


இத்தகு கதிரவன்களின் தொண்டற ஒளி ஆட்சியின் கதிர்களாக எங்கும் பரவினால் ஆளுமை என்ற அதிகார, தோரணை மற்றும் குறுகிய கால குபேரர்கள் ஆவது எப்படி என்பதிலேயே மூழ்கிக் கிடக்கும் பலரையும் மாற்றி சிந்திக்க வைக்கும். எப்போதோ ஒருமுறை கதிரவன்கள் போன்ற இப்படிப்பட்ட குறிஞ்சி மலர்களும் பூக்கத்தான் செய்கின்றன!


இத்தகைய மனிதநேயம் மற்றவர்களுக்கு எடுத்துக்காட்டாக ஆட்சிகளின் ஆளுமை யாக அமைய வேண்டும்.


ஈரோட்டில் மாவட்ட ஆட்சியராக இருந்து இத்தகைய தொண்டறம் புரிந்து உயர்ந்த அவர் பெயர் ‘கதிரவன்' என்பதை எண்ணும் போது, ஈரோட்டில் பிறந்த தந்தை பெரியார் அவர்களை ‘‘பகுத்தறிவுப் பகலவன்'' என்று தானே உலகம் அழைக்கின்றது!


எனவே, அங்கே மீண்டும் கதிரவனின் ஒளி - வறுமை இருட்டை விரட்டி வாழ வைத்த உதாரணம், வரலாறாகி ஜொலிக்கிறது!


வளர்க மனிதநேயம்!


வாழ்க - வருக பல கதிரவன்கள் அவரைப் பின்பற்றி!



இந்தியாவின் முதல் பெண் டாக்டர் ஆனந்தி பாய் ஜோஷி



இந்தியாவின் முதல் பெண் டாக்டர் புனே என்று இன்றழைக்கப்படும் மகாராட்டிரா மாநில பூனாவில் 1865, மார்ச் 31ஆம் தேதி பிறந்த ஒரு 'மேல் ஜாதி' - பார்ப்பன (பெண்) ஆனந்தி பாய் ஜோஷி என்ற டாக்டர் ஆவார்!


நம்மில் பலரும், புதுக்கோட்டையில் பிறந்த டாக்டர் முத்துலட்சுமி அவர்களைத்தானே முதல் பெண் டாக்டர் என்று கூறி வருகிறோம். இந்தத் தகவல் என்ன மாறாக உள்ளதே என்று எவரும் குழம்ப வேண்டாம்.


இந்தியாவின் முதல் பெண் டாக்டர் - ஆனந்திபாய் ஜோஷி என்றாலும், பிற்படுத்தப்பட்ட சமுதாயத்தில் பிறந்து இந்தியாவின் முதல் (இசை வேளாளர் குலத்தில்) டாக்டரான முதல் பெண் டாக்டர் முத்துலட்சுமி என்று கொண்டால் குழப்பம் தானே தீரும்!


பெண்களே படிக்கக்கூடாது; அவர்கள் உயர்ஜாதி - பார்ப்பனப் பெண்களாக இருந்தாலும்கூட என்பது தான் வர்ணாசிரம படிக்கட்டு ஜாதி முறை. ‘‘பிராமண, க்ஷத்திரிய, வைசிய, சூத்திர'' என்ற நான்கு வகை வர்ணத்தார்களுக்கும் கீழே உள்ள out castes என்ற இந்து மத வர்ணாசிரம அமைப்பு திட்டப்படி "பஞ்சமர்" என்ற அய்ந்தாம் ஜாதிப் பிரிவுக்கும் கீழே, அத்தனை ஜாதிப் பெண்களும் - உயர் ஜாதியாக இருந்தாலும் - அடிமைகள் என்பதால், எந்த உரிமையும் அற்றவர்கள் ஆவார்கள்.



கல்வி உரிமை மறுக்கப்பட்டது. 8, 9 வயது மிகாமல் விவாகம் 'பால்ய விவாகம்' செய்து கொடுத்துவிட வேண்டும் என்பதும், ஹிந்து சனாதனத்தின் கோட்பாடு. 1874 இல் இருந்த நிலைமை - சுமார் 140 ஆண்டுகளுக்கு முன் எப்படி இருந்திருக்கும்? யூகித்துப் பாருங்கள்!


புனேயில் கணபதிராவ் ஜோஷி என்பவருக்கும், கங்காபாய் என்பவருக்கும் அய்ந்தாவது பிள்ளையாக ஆனந்திபாய் பிறந்தார். அப் பெண் குழந்தைக்கு யமுனா என்று பெயரிட்டார்கள். (அவர் தான் பிறகு ஆனந்தி பாய் ஜோஷி) 31.3.1865இல் பிறந்த இவருக்கு 9 ஆவது வயதில், கோபால் ராவ் ஜோஷி என்பவரை கணவராக, இரண்டாம் தாரத் திருமணமாக செய்து வைத்தனர்; கணவர் கோபால் ராவ் ஒரு போஸ்ட் மாஸ்டர் "விதவன்" ஆனவர்.


எப்படியோ ஆனந்திபாய் ஜோஷி  22 ஆண்டுகள் மட்டுமே வாழ்ந்து ஒரு வரலாறு படைத்து விட்டார்! அமெரிக்காவின் பென்சில்வேனியா மெடிக்கல் காலேஜில் (அது பெண்களுக்காக மட்டுமே நடந்த மருத்துவக் கல்லூரி பிலெடல்பியாவில்!) அங்கே எம்.டி. மேற்பட்ட படிப்பும் படித்து சாதனை புரிந்தார்! இந்தியா வுக்கு 1886இல் திரும்பி, கோல்காபூரில் இருந்த எட்வர்ட் ஆல்பர்ட் நினைவு மருத்துவமனையில் டாக்டராகப் பொறுப்பேற்றார்! 21 வயதில் டாக்டர் எம்.டி. ஆன பெண். ஆனால் க்ஷயரோகம் காரணமாக ஓராண்டு மட்டுமே வாழ்ந்து மரணமடைந்து வரலாறாகி விட்டார்!


Fragmented Feminism என்ற தலைப்பில் அவரது வாழ்க்கை பற்றி ஒரு நூலை மீரா கோசாம்பி என்பவர் எழுதியுள்ளார். அதில், ராம் ராமசாமி, மாதவி கோல்காட்கர், அபான் முகர்ஜி ஆகியோர் தொகுத்து அளித்துள்ள பல நிகழ்வுகள், அவர் தன் கணவரிடம் பட்ட கொடுமையெல்லாம் அந்த  வாழ்க்கை வரலாற்று நூலில் இடம் பெற்றுள்ளன. 


கடல் கடந்து சென்ற பெண் டாக்டர், ஹிந்து மத சம்பிரதாய சனாதனத்தை  உடைத்தவர். ஜாதிக் கட் டைத் தகர்த்த வர்ண விரோதியும் கூட!


அமெரிக்காவிற்கு மருத்துவ மேல் படிப்புக்குச் சென்ற அவர் தனது கணவர் கோபால் ராவ் ஜோஷிக்கு எழுதிய ஒரு கடிதம் மிகவும் உருக்கமானது!


"...எனது பத்து வயதில் மரக்கட்டையால் என்னை அடித்துள்ளீர்கள், நாற்காலிகளைத் தூக்கி என்மீது வீசி அடித்துள்ளீர்கள், எனது புத்தகங்களைத் தூக்கி என்மீது வீசி யெறிந்துள்ளீர்கள் - 12 வயதில் நான் இருக்கும் போது, 'என்னை தனியே விட்டு விடுவேன்' என்று பயமுறுத்தியுள்ளதோடு விநோதமான தண்ட னைகளையெல்லாம்கூட கொடுத்துள்ளீர்கள்!


என் வயதுக்கும், உடலுக்கும், மனதுக்கும் மிகவும் கொடூரமான தண்டனைகள். இவற்றையும் தாண்டி தான், நான் டாக்டராகி சேவை புரிய முன்வந்துள்ளேன்."


'தயவு செய்து தவறாக எண்ணாதீர்கள்' என்ற பீடிகையுடன் அக்கடிதம் தொடங்குகிறது!"என்னை நீங்கள் அப்படி நடத்தியது நல்லதா? கெட்டதா என்று என்னால் தீர்மானிக்க முடியாத பருவம் அந்நாளில் என்றாலும், என்னைக் கேட்டால் இரண்டும்தான் என்பதே எனது பதிலாக இருக்கும் என்றாலும் டாக்டராகினேன்!"


அக் கொடுமைகள் எதுவும் டாக்டர் முத்துலட்சுமி அம்மையாருக்கு இல்லை. இவர் டாக்டராக வந்து புரட்சிகரமாக "தேவதாசி ஒழிப்பு சட்டம்" வர அரும் பாடுபட்டு வரலாறாக வாழ்ந்து வருபவர்!


மராத்திய புரட்சியாளர் ஜோதி பாபூலே மண்ணும், பெரியார் மண்ணும் இரண்டு பெண்ணியப் புரட்சிகளை உருவாக்கி வரலாறு படைத்தன!



90 ஆண்டுகளுக்குமுன் ஈரோட்டில் நடந்த பெண்ணியப் புரட்சி!



சென்ற சனிக்கிழமை (27.6.2020) ‘‘ஒப்பற்ற தலைமை’’ இரண்டாம் பொழிவின் முடிவில், வினா - விடை பகுதி நடைபெற்றபோது, ஒரு தோழர், அன்னை ஈ.வெ.ரா.நாகம்மையார், அன்னை  ஈ.வெ.ரா.மணியம்மையார் ஆகியோர் பற்றி நூல்கள் வந்துள்ளன.  நாகம்மையாரோடு இணைந்து கள்ளுக்கடை மறியல், வைக்கம் போராட்டம் போன்ற பல போராட்டங்களில், சத்தியாகிரகங்களில் அந்நாளில் கலந்துகொண்டவரான தந்தை பெரியாரின் தங்கை எஸ்.ஆர்.கண்ணம்மாள்பற்றி தனியே எழுதப்பட்ட நூல் ஏதாவது வெளிவந்துள்ளதா என்று ஒரு வினா தொடுத்தார்.


நான், ‘‘எனக்குத் தெரிந்த வரையில் இதுவரை யாரும் எழுதி, வெளிவந்ததாகத் தெரியவில்லை - ‘குடிஅரசில்’ உள்ள பல தகவல்களையும், உள்ளூர் தகவல்களையும் - குடும்ப உறுப்பினர்களிடம் தகவல் சேகரித்தும் பேராசிரியர் முனைவர் பா.காளிமுத்து அவர்களை விட்டு எழுதச் செய்யலாம்; அவர் ஈரோட்டு வாசிதான்'' என்று அப்போது விடையளித்தேன்.


தோழர் பிரின்சு என்னாரெசு பெரியார் அவர்கள் நமது பெரியார் புத்தக நிலையத்திலிருந்து ‘அன்னை நாகம்மையாரும் - தோழர் கண்ணம்மாளும்‘ என்ற தலைப்பிலான புத்தகத்தை எனக்கு கொடுத்து அனுப்பினார். சென்னை ‘கருப்பு பிரதிகள்’ பதிப்பகத்தா ரால் வெளியிடப்பட்ட அந்நூலை, பேராசிரியர் முனை வர் மு.வளர்மதி அவர்கள் எழுதியுள்ளார். 134 பக்கங்கள் கொண்ட (இணைப்புகளும் சேர்த்து)  அந்நூல் 2011இல் வெளிவந்துள்ளது புத்தகத்தை அனுப்பினார். பிறகுதான், என் நினைவுக்கு இது தப்பியது எப்படி என்று சற்று வருந்தினேன்.



பேராசிரியர் முனைவர் மு.வளர்மதி அவர்கள், திராவிடர் இயக்கக் குடும்பக் கொள்கைத் தொட்டிலில் தாலாட்டப்பட்டு வளர்ந்தவர் - தருமபுரி மாவட்டம் பாப்பிரெட்டிப்பட்டி முதுபெரும் பெரியார் பெருந் தொண்டர் திராவிடமுத்து அவர்களின் அருமை மகளாவார். நல்ல ஆய்வாளர். தஞ்சை வல்லம் பெரியார் மணியம்மை நிகர்நிலைப் பல்கலைக் கழக பெரியார் உயராய்வு மய்யத்தின் வருகைப் பேராசிரியராக இருந்து, குடும்பச் சூழ்நிலையால் விடைபெற்றார். உலகத் தமிழாராய்ச்சி நிறுவனத்தின் அயல்நாட்டு தமிழர் புலத்தில் இணைப் பேராசிரியராக பணியாற்றி, ஓய்வு பெற்ற, ஆழ்ந்த புலமையும், எழுத்தாற்றலும் உடைய பெரியார் கண்ட புரட்சிப் பெண் ஆவார் அவர்.


அவர் இந்த நூலுக்காக, பல அரிய தகவல்களை சென்னை பெரியார் திடல், பெரியார் பகுத்தறிவு நூலகம் - ஆய்வகத்திலிருந்து திரட்டியுள்ளார்!


தந்தை பெரியாருக்கு அண்ணன் ஈ.வெ.கிருஷ்ண சாமி, மூத்த தங்கை பொன்னுத்தாய் அம்மாள், எஸ்.ஆர்.கண்ணம்மாள் இளைய தங்கை.


கண்ணம்மாளின் கணவர் பெயரும் அய்யாவின் இயற்பெயர் போல எஸ்.இராமசாமி நாயக்கர்தான். அவரது (எஸ்.ராமசாமி) அண்ணன் கல்யாணசுந்தரத்திற் குப் பொன்னுத்தாய் அம்மாள் மண முடிக்கப்பட்டார்.


பொன்னுத்தாய் அம்மாள் - கல்யாணசுந்தரம் இணையருக்கு அம்மாயி அம்மாள், அப்பையன் என்று இரு பிள்ளைகள். (இந்த அம்மாயி அம்மாளுக்கு தான் குழந்தை மணம் செய்யப்பட்டு, அவர் இளம் விதவையான நிலையில், 1906லேயே தந்தை பெரியார் விதவை மறுமணத்தைத் துணிச்சலாக நடத்தி, அவர் குடும்பத்தவர் ‘ஜாதிப் பிரஷ்ட‘த்திற்கு ஆளாவதற்குக் காரணமான புரட்சியைச் செய்தார்).


எஸ்.ஆர்.கண்ணம்மாளுக்குக் குழந்தைகள் இல்லை. எஸ்.இராமசாமி நாயக்கரின் இரண்டாம் மனைவி பொன்னம்மாளுக்கு ராஜாத்தி என்ற சுப்புலட்சுமி, காந்தி, சரோஜினி என்ற மூன்று மகள்களும், (எஸ்.ஆர்.) சந்தானம், (எஸ்.ஆர்.) சாமி என்ற இரண்டு மகன்களும் உண்டு.


இப்பிள்ளைகளின் சொந்தத் தாயார் மறைந்த நிலையில்,  கண்ணம்மாள்தான்  தாயாக இருந்து - பெற்ற பிள்ளைகளைவிட, உற்ற பிள்ளைகளாக அவர் களை வளர்த்தார். அப்பிள்ளைகளும் அந்த அம்மா கிழித்த கோட்டை தாண்டாது அவரது இறுதி வரை (1971இல் அவர் மறையும் வரை) வாழ்ந்தவர்கள்.


அன்னை நாகம்மையாருடன் அவர் கலந்து கொண்ட போராட்டங்கள் பல உண்டு - பதிவானவை.  சில! - புதிய செய்திகள் என்ன தெரியுமா?


அன்னை நாகம்மையாரைப் போல இவர் பல சுயமரியாதை ‘‘கலப்பு’’ ஜாதி மறுப்பு (காதல்) திருமணங் களை நடத்தி வைத்துள்ளார்!


மகளிர் உரிமைப்பற்றி பேசுவதே அதிர்ச்சிக்குரிய முற்போக்கானதாக கருதப்பட்ட அந்தக் காலத்தில் 1930 களில் சிந்தித்து உரையாற்றியவர். பெரியாரின் சுயமரி யாதைத் தாக்கம் நிறைந்த ‘குடிஅரசு’ ஏட்டின் பதிப்பா ளராக இருந்ததால், சிறைத் தண்டனையும்கூட ஏற்றவர்!


தந்தை பெரியார் தான் நடத்திய ஏடுகளுக்கு, பெண்களைப் பதிப்பாளர்களாக ஆக்கி, அதிலும் அக்காலத்தில் ‘புரட்சி’ செய்தவர்! நாகம்மை,


எஸ்.ஆர்.கண்ணம்மாள், கே.ஏ.மணியம்மாள் - பிறகு ஈ.வெ.ரா.மணியம்மை - நாமறிந்த வரையில், அக்கால கட்டத்தில் தமிழ்நாட்டில் - பெண்கள் பதிப்பாளராகி சிறைக்கு - எழுத்துரிமைக்காகச் சென்றவர்கள் இந்த இருவருமே! (எஸ்.ஆர்.கண்ணம்மாள், ஈ.வெ.ரா.மணி யம்மையார்)


பெண்கள் சடங்கு முறைகளிலிருந்து தங்களை விடுவித்துக் கொள்ளவேண்டும் என்னும் கண்ணம்மா ளின் சொற்பொழிவு அருவி: இதோ, ஆதாரம் 1929 ஆம் ஆண்டு, மே 20, ‘திராவிடன்’ நாளேடு.


‘‘சீமந்தம், வளைகாப்பு என்பதன் பெயரால் கர்ப்ப ஸ்திரியை நமது நாட்டில் கஷ்டப்படுத்தும் கொடுமை யைச் சொல்லி முடியாததாயிருக்கின்றது. கர்ப்ப ஸ்திரீக்கு பூ முடித்தல் என்பதன் பெயரில் ஊரிலுள்ள புஷ்பங்களையெல்லாம் சூட்டி மேற்படி வாசனையால் தலைவலி வரச் செய்துவிடுகிறார்கள், மேலும் கர்ப்ப ஸ்தீரிக்கு பளுவான புடவைகள் கட்டி 2 மணி நேரம் ‘மனை இருத்தல்’ என்று சொல்லி இருக்க வைக்கின் றனர். இம்மாதிரியான கஷ்டமான, அநாகரீகமான சடங்குகள் எதற்கு என்று கேட்டால், இவைகளெல்லாம் பெரியோர்கள் செய்தது. அதனால், அப்படியே நடக்க வேண்டுமென்று ஏராளமாகப் பதில் சொல்லி விடு கின்றனர். ஆனால், அந்தக் காலத்தில் பெரியோர்கள் 20, 30 மைல் தூரம் பிரயாணம் போவதாய் இருந்தாலும் கட்டமுது கட்டி தோள்மேல் போட்டுக்கொண்டு நடந்தே போய்விடுகின்றனர். ஆனால் இக்காலத்திலோ இரயிலென்றும், மோட்டாரென்றும், ஜட்கா என்றும் அநேக வாகனங்கள் இருக்கின்றன. ஊர்ப்பிரயாணம் போகவேண்டுமாயின் ‘கொண்டு வா மோட்டார்’ என் கிறார்கள். இது விஷயத்தில் மாத்திரம் பெரியோர்கள் நடந்தபடி நடப்பதில்லையே. ஏன் தற்கால நாகரிகத் துக்கேற்றவாறு நடப்பதால்தானே. அதேபோல தற்கால நாகரீகத்துக்கு ஒவ்வாத சடங்குகளையும் ஒழிக்க வேண்டும். மேலும் குழந்தைகளுக்குக் காதுகுத்தல் போன்ற இம்சையையும் செய்கின்றனர். எனவே, இம்மாதிரியான அனாவசியமானதும், அர்த்தமற்றது மான சடங்குகளை ஒழித்து, அதற்குச் செலவிடும் பணத்தை ஏழை மக்களுக்கும் படிப்பூட்டினால் மிகவும் நன்மையானதும், பிரயோஜனமானதுமாக இருக்கும்.’’


(‘திராவிடன்‘, 1929ஆம் ஆண்டு மே 20)


‘ஈரோடு அர்பன் பாங்கி’ தேர்தலில் 22.9.1934இல் புதுமையாகவும், ‘‘புரட்சியாகவும்” 11 ஸ்தானங்களுக் கான டைரக்டர்கள் தேர்தலில்,  தேர்ந்தெடுக்கப்பட் டவர்களில், 10 பேர் ஆண்கள்;  பெண்ணாக இவர் ஒரு வர் (எஸ்.ஆர்.கண்ணம்மாள்) மட்டும் தேர்வு செய்யப் பட்டது - அப்பகுதி பெரிதும் கேள்விப்பட்டிராத ஒன்று.


தொடர்ந்து பல ஆண்டுகள் ஈரோடு நகர சபை உறுப்பினராக இருந்தவர்; பலமுறை போட்டியின்றி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவரும் கூட!


பெண்ணுரிமைக்குப் பெரியாரின் பங்கு மட்டுமா? அவர்தம் குருதிக் குடும்பத்தாரின் பங்கும் எவ்வளவு மகத்தானது பார்த்தீர்களா?


வாழ்க நாகம்மையார்


- வாழ்க எஸ்.ஆர்.கண்ணம்மாள்!

முதுமை: இன்பத் திளைப்பா, துன்பத் துளைப்பா!



உலகம் ஒவ்வொரு நாளையும் ஒரு சிறப்பு நாளாக - நல்லொழுக்க நன்னெறி நிலைத்திட நினைவூட்டும் நாளாக பற்பல நாட்களையும் பகுத்துள்ளது.


அவை வெறும் நாட்காட்டியின் அச்சுதானா? செயலில் காட்டப்படவேண்டியவைகள் அல்லவா!


அன்பெனும்பிடியில் அகப்பட்டு மகிழும் நாள்,  அந்நாளே! சிந்தித்துப் பிறகு செயலாற்றி மற்றவரையும் மகிழ்வித்து, தங்களது மகிழ்ச்சிக்கும் காப்பீடு செய்து கொள்ளும் நாள் தான் இன்று (ஜூன் 15)  முதியோர் கொடுமை ஒழிப்பு விழிப்புணர்வு நாள்!


இந்தத் தலைப்பே ஒரு சோகப் படலத்தைச் சுட்டிக் காட்டி அதற்குரிய புது வழிகாணும் நாள் என்பதைத் தெளிவாகத் தெரிவிக்கிறது.


இது இளைய தலைமுறைக்குப் பெருமையா? சிறு மையா? கொடுமைக்கு அவசியமே இல்லாத அன்பில் திளைத்தவர்களாக மூத்தோர்கள், முதியவர்கள் வாழ்க்கை அமையுமானால், சந்ததியினாரால் கொடு மைகளுக்கு இடம் உண்டா? கொடுமை ஏற்படுவது நியாயமாகுமா?


‘பால் நினைந்தூட்டிய தாயின் மார்பகம் புற்று நோய்க்கு ஆளாகியது' என்பதால் துடித்திடும் பாசத் தின் உருவம்தானே - ஊட்டி வளர்க்கப்பட்ட அந்தப் பிள்ளைகள்? ‘நோய் வந்துவிட்டது, அப்படியே ஒதுக்கி விடு, ஓரங்கட்டி விடு' என்று கூறி, ஓடிப்போவது நன்றி கெட்டத் தனம் மட்டுமா? நல்லவர்கள் ‘‘தூ''வென்று காறித் துப்பும் அவமானத்தின் உச்சமல்லவா?



பிள்ளைகளே, பேரப் பிள்ளைகளே, பிஞ்சுகளே, வீட்டில் உள்ள உங்கள் முதியோர்களை ‘‘ஒன்றுக்கும் உதவாதவர்கள்'' என்று நினைக்காதீர்கள்;  எல்லாவற் றிற்கும் உதவியவர்கள் அவர்களே என்பதை மறக் காதீர்கள்; எனவே அவர்களை ஒதுக்காதீர்கள்.


ஒதுங்காதீர்கள் - அவர்களைவிட்டு!


பதுங்காதீர்கள் - அவர்களைப் பார்ப்பதைத் தவிர்க்க!


அவர்கள் வாழ்க்கை எப்படி முதுமையை அடைந்தது?


அவ்வையாரை நினைக்கும்போது, அவர் ஏதோ பிறந்த போதே கிழவியாகத்தான் பிறந்தார் என்பது போன்ற ஒரு தவறான சிந்தனை நம்மில் பலருக்கும் ஏற்பட்டதுண்டு; காரணம் நம் மனதில் பதிந்தது பாட்டி அவ்வையாராகத்தான். அவரது இளமைப் பருவம் தான் முதுமையடைந்துள்ளது என்ற எண்ணமே பல ருக்குத் தோன்றுவதில்லை. அதுபோல்தான் பேரர்க ளும்கூட தாத்தாக்களை, பாட்டிகளை, பிள்ளைகள்கூட வயது தந்தையர்களை - அன்னையர்களைப் பார்க்க (அவரது சந்ததிகள்) தயங்கக்கூடாது! 


புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசன் அவர்கள் அவரது ‘குடும்ப விளக்கு' இலக்கியத்தில் ஓர் ஓவியம் தீட்டி யுள்ளார்.


("முதியோர் காதல்" - 5ஆம் பகுதியில்)


"ஆடிய பம்ப ரங்கள்


அல்லவா அம்மூத் தோர்கள்?


மணவழகர் உடல்நிலை


மணவழ கர்க்கு முன்போல்


வன்மையோ தோளில் இல்லை!


துணைவிழி, ஒளியும் குன்றக்


கண்ணாடித் துணையை வேண்டும்;


பனையுடல், சருகு! வாயிற்


பல்லில்லை! மயிர்வெண் பட்டே!


உணவெலாம்! பாலின் கஞ்சி;


உலவுதல் சிறிதே ஆகும்.


தங்கத்தம்மையார் உடல்நிலை


நன்னிலாக் கதிர்போல் கூந்தல்


நரைத்தது. கொண்டை யிட்டு


முன்னிலா முகில்உண் டாற்போல்


முகத்தொளி குறைய லானார்!


அன்புடல் அறத்தால் தோய்ந்த


ஆயிரம் பிறைமூ தாட்டி


மன்னுசீர் அன்னாள் மெய்யோ


வானவில் போற்கூ னிற்றே!


முதியோர் அறைக்கு மக்கள்


பேரர் வந்து போவார்கள்


இருபெரு முதியோர் தம்மைத்


தலைக்கடை அறைசு மந்து


பெரும்பேறு பெற்ற தன்றோ!


பிள்ளைகள், அவர்ம னைமார்


வருவார்கள்; அறங்கேட் பார்கள்.


மற்றுள பேர்த்தி பேரர்


வருவார்கள் அளவ ளாவி


மணியோடு பள்ளி செல்வார்.


இரு முதியோர் நிரம்பிய உள்ளம்


மைந்தர்க்குக் கல்வி சேர்த்தோம்


மகள்மார்க்கும் அவ்வா றேயாம்


எம்தக்க கடன்மு டித்தோம்


இனிதாக வாழு கின்றோம்;


முந்துறச் சுற்றத் தார்க்கும்


செய்வன முழுதும் செய்தோம்;


இந்தநாள் வரைக்கும் வாய்மை


இம்மியும் மறந்த தில்லை.


நாட்டுக்கு நலம் செய்தோம்


இந்நாட்டின் நலனுக் காக


நல்லறம் இயற்றி வந்தோம்.


எந்நாளும் பிறர்க்குத் தீமை


எங்களால் நடந்த தில்லை.


சின்னதோர் நன்று செய்தார்


திறம்மறந் தறியோம் என்றே


இன்னிசை பாடும் அன்னார்


இரண்டுள்ளம் இன்பம் கொள்ளும்."


- இப்படி ஒரு கூட்டுக் குடும்பத்து உறுப்பினர்கள், பெற்ற பிள்ளைகள் முதல் உற்ற பேரர்கள் - பேத்திகள் வரை தத்தம் அன்பினை வற்றாத ஜீவநதியின் அலைகளாய்ப் பாய்ச்சிக் கொண்டே கடமையாற்றும் நிலை இருந்திருந்தால், மேற்கண்ட ஒரு நாள் - அதுவும் பன்னாட்டு அளவில் ‘‘முதியோர் கொடுமை ஒழிப்பு விழிப்புணர்வு நாள்!'' என்று  உருவாகி இருக்குமா?


அன்பும் பாசமும் காட்டுவது பெருந்தன்மையும், பெருங்கடமையும் மட்டுமல்ல; கொஞ்சம் ஆழமாக இளந்தலைமுறையினர் சிந்தித்துப் பார்த்தால், அது ஒருவகையான விதை நடும் பணி என்பது விளங்காமல் போகாது.


எப்படி என்கிறீர்களா?


முதுமையடைந்த பெற்றோர்களுக்கு நீங்கள் திருப்பித் தரும் பாசம்  உங்களுக்கே எதிர்காலத்தில் மீண்டும் திரும்பி வரக்கூடியதே என்பது புரிய வேண் டாமா?  நாளைக்கு இளையவர்களும் முதியவர்கள் ஆகும்போது அவர்களது பெற்றோர்களிடம் காட்டிய பாசமும், கடமை உணர்வும் தானே இவர்களுடைய பிள்ளைக்கு வழி காட்டும் துணைவன் - வெளிச்சம் இல்லையா!


முன் ஏர் சரியாகப் போனால்தானே - பின் ஏர்க ளும் சரியாகச் சென்று உழவுப் பணியை ஒழுங்காக முடிக்க முடியும்?


ஆனால், இன்றைய சமுதாயத்திலோ, ‘கணக்குப் போட்டுப் பழகும் கயமைத்தனம், படமெடுத்தாடுகிறது. கடைந்தெடுத்த சுயநலம் கட்டுப்பாடற்ற மக்களின் வாழ்வாகிவிட்டது! சமூகத்தில் எத்தனை எத்தனை சொல்லொணாக் கொடுமைகள்! ஏய்ப்புகள்! சொந்த பெற்றோர்களைக்கூட நடுத்தெருவில்  ஈவு இரக்க மின்றி நிறுத்திடும் நயவஞ்சக நரித்தன சொல்லொணாக் கொடுமை!


(நாளை மேலும் ஆராயலாமே!)

முதுமை: இன்பத் திளைப்பா, துன்பத் துளைப்பா! (2)


நேற்று "15 - ஜூன்" என்பது ‘முதியோர் கொடுமை ஒழிப்பு விழிப்புணர்வு நாள்‘ என்பதால் அது பற்றிய - முதியோரை மதிப்பதும், பாசப் பிணைப்பில் அவர்களைக் கட்டிப்போட்டு, மனதில் கனமற்ற, சினமற்ற சீரிய வாழ்வுக்குரியவர்களாக அவர்களை ஆக்குவதும் நமது சுயமரியாதை வாழ்வியலின் முக்கிய அம்சம் என்பதை விளக் கிடவே புரட்சிக் கவிஞரின் - ‘குடும்ப விளக்கு' காவியத்தின் 5ஆம் பகுதியான ‘முதியோர் காதல்' பகுதியை எடுத்துக் காட்டினோம்.


‘முதியோர் காதல்' என்ற தலைப்பிலேயேகூட முதியோர்களிடையே காதல் - வயது முதிர்ந்த நிலையில் கூட உண்டு என்பது வெளிப்பாடாகிறது. காரணம் ‘காதல்' என்ற சொற்றொடர் வெறும் உடல் இன்பத்தையே மய்யமாகக் கொண்டது அல்ல. ஏன் ‘காமம்' என்பதற்குக்கூட திருவள்ளுவர் விரிந்த பொருளைத் தந்துள்ளார் என் பதை குறளைப் படிக்கும் பலரும் அறிவார்களே!



‘கல்லாதான் சொல் காமுறுதல்' என்ற குறளில் காமுறுதல் என்பது, ‘விரும்பும் தன்மை', ‘அவாவும் தன்மை' - ‘ஈர்ப்பு' என்பதைத்தானே குறிக்கிறது? அதுபோல ‘முதியோர் காதல்' என்று புரட்சிக் கவிஞர் கொடுத்த தலைப்பு - அன்பு, ஆசை, ஒருவரை ஒருவர் கைம்மாறு கருதாது நேசித்தல், ஒருவர் பற்றிய கவலை - அடிநீரோட்டமாகவே மற்ற இணையருக்கு ஏற்படுவது எல்லாம்தான் அந்த "முதியோர் காதல்" - புரிகிறதா?


முதிய வயதில்கூட ஏற்படும் ‘ஊடல்கள்' ஏராளம் - எப்போதும் உண்டு. அவை வெறுப் பால், உண்மை கோபத்தால் வெளிப்படுபவை அல்ல; மாறாக,  முதிய வயதில் ஒருவரை ஒருவர் அளவற்று நேசிப்பதின் பயனாக முந்துறும் பொறுப்பான வெளிச்சம் தான் அது என்பது மனோதத்துவம் - உளவியல் - புரிந்தவர் அறிவர்!


எனவே ‘முதியோர் காதல்' என்ற மிக அற்புத மான தலைப்பை நாம் சற்று அகலப்படுத்தலாமே!


முதியோர் மேல் இளையோர் ‘காதல்'  என்பது பொறுப்பை உணர்ந்து, நன்றி பாராட்டுதல் என்ற ஆழ்மனதின் அடி நீரோட்ட அலையாகவே கருதவேண்டும். நாம் நமது பெற்றோர்களை, தாத்தா, பாட்டிமார்களைக்கூட ‘காதலிக்க'க் (ஈர்ப்பு டன் அன்பு காட்டக்) கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்; இது அவர்களுக்கும் பெரும் நன்மை என்பதோடு, முதியவர்களுக்கும் பெரும் லாபம்! எப்படி எனில், இது இளையர்களது வருங்காலத்திற்கான வைப்பு நிதி (Fixed Deposit).


"வட்டியை" மட்டும் (அவ்வப்போது ஏற்படும் மகிழ்ச்சி) அனுபவிக்க வேண்டும். நாளை நாம் முதியவராகும் நிலையில், இன்று நாம் நமது பெற்றோரிடம் காட்டும் பாசமும், அன்பும், நன்றி யின் வெளிப்பாடான கடமையின் கடப்பாடுதான் என்பதை நம் பிள்ளைகளுக்கு மறைமுகமாக நாம் கற்றுக் கொடுக்கும் பாடம் - இல்லையா?


எனவே, பெற்றோர்களிடம் அன்பு காட்டுதல், பாசம் கொட்டுதல், பண்பாடு குறையாத "மனம், வாக்கு, காய" 'திரிகரணசுத்தியுடன்' நடந்து கொள் ளுவது என்பது நமது வருங்கால வாழ்வுக்கான வைப்பு நிதி மட்டுமல்ல; நம் மனம் சோர்வடை யாமல், சங்கடத்தைச் சந்திக்காமல் இருக்கச் செய்யும் ஒருவகை காப்பீடும் (Insurance) ஆகும்! தந்தை பெரியார் அவர்கள் ஒரு தத்துவ ஞானியாக உயர்ந்து நின்று சொல்லுவார், "சுயநலம் என்பது, உண்மையில் அது பொதுநலம் - பிறர் நலம்; பொதுநலம் என்பது உண்மையில், தன்மை யில் அது சுயநலம் - தனக்கு எல்லையற்ற மகிழ்ச் சியைத் தரத் தானே, ஒருவன் செய்து கொள்ளும் ஒரு ஏற்பாடு" என்ற கருத்தடங்கிய வகையில்!


அதே கோணத்தில், நமது பெற்றோர்களை நாம் நடத்தும் முறைதான், நமது பிள்ளைகள் எதிர்காலத்தில் நாம் எங்கிருந்தாலும் முறையாக நம்மிடம் நடந்து கொள்ளத்தக்க முன்னோட்டமாக அமையும்.


இன்றைய சமுதாயத்தில் எல்லாமே வேகம்! வேகம்!!  வேகம்!!! அவரவரும் அலுவல் பணி என்று ஓடிக்கொண்டே, ஏன் - ‘கடிகாரம் ஓடு முன்  ஓடிக்கொண்டே' உள்ள நிலையில், (கரோனா - கோவிட்19 காலம் அதற்கு இயற்கை தந்த ஒரு விசித்திர விதிவிலக்கு என்றாலும்கூட, அது தற் காலிகம்தானே!) இளையர்கள் நம்மிடம் நிறைய நேரத்தை செலவழிக்கவில்லையே என்று  முதி யோர் தேவையற்று ஏங்கும் நிலையோ, எப் போதும் நம்மையே விசாரித்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்ற எதிர்ப்பார்ப்பையோ முதியோ ரும் - எதிர்ப்பார்ப்பதும் நியாயமல்ல, தேவையு மல்ல!


எங்கு எதிர்பார்ப்புகள் அதிகம் இல்லையோ அங்கு ஏமாற்றங்கள் அதிகம் ஏற்படவும் வாய்ப்பு இல்லை என்பதுதானே உலகியல் உண்மை!


எனவே, இன்றைய வேக உலகத்தில் பிள்ளை களிடம்  முதியோர்கள் அதிக எதிர்பார்ப்பை எதிர்பார்ப்புக் கொள்ள வேண்டாம். காலத்தைக் கனிவுடன் நம்மிடம் அவர்கள் செலவழிப்பார்கள் என்பதை நம்புங்கள். அதிகமான எதிர்பார்ப்பை வளர்த்துக் கொள்ளாதீர்கள்!


ஆனால், பேரப் பிள்ளைகள் அப்படியல்ல. தாத்தாக்களுக்கும், பாட்டிகளுக்கும்  உற்ற நண்பர்களைப் போல் பாசப் பொழிவுகளாக இருப்பர் - எங்கும் என்பது பொதுவானது - சில விதிவிலக்குகள் வேண்டுமானால் இருக்கலாம்.


(நாளையும் ஆராய்வோம்!)

முதுமை: இன்பத் திளைப்பா, துன்பத் துளைப்பா! (3)


முதியவர்களாக வீட்டில் இருப்போர் தத்தம் நேரத்தை மிகவும் திட்டமிட்டு செல வழித்தால் முதுமை எப்போதும் ‘இளமையாகவே' தென் படக்கூடும்! அது பிறர் கையில் இல்லை; நம் மனதின் திட்டத்தால், செயலின் வடிவத்தால் அதை எளிதாக அடையலாம்.


உடற்பயிற்சி - பெரிதும் நடைப்பயிற்சி - அதற்கும் இயலாதவர்கள் வீட்டுக்குள்ளே நடந்து, தத்தமது அன்றாடக் கடமைகளை முடித்து மற்ற வர்களுக்குக் கூடுமான வரை ‘பாரமாக' இல்லாத அளவுக்கு நமது பணிகளை நாமே செய்ய இளமை முதற்கொண்டே பழகி வந்தால், இது இயல்பான தாகி விடும்; ஓய்வு பெற்றவர்கள்கூட திட்டமிட்டு பணிகளை வகுத்துக் கொள்ளலாம். உணவு - மதியம் ஒரு லேசான தூக்கம் 'siesta' - முழுத்தூக் கம் இரவு தூக்கத்தைக் கெடுத்து விடும் என்பதால் 40 நிமிட நேரம், அதிகம் போனால் - ஒரு மணி நேரத்திற்கு மிகாமல் படுத்து உறங்கி எழுந்து, தேநீர் அருந்தி, சிறு நடை நடந்து, எழுத்து பேச்சு, நூல்கள் படித்தல், தொலைக்காட்சிகளில் செய்தி களை அறிதல் - போதுமானவை. தேவையற்ற வையே அவற்றில் அதிகம் என்பதால், அதனைப் பார்த்த பலருக்கு இரத்தக் கொதிப்பு - படபடப்பு, கோபம், ஆத்திரம் எல்லாம் - தொலைக்காட்சி விவாதங்களைப் பார்த்தால் வரக் கூடும். எனவே,  முக்கியமானவை என்று கருதும் ஒரு சிலவற்றைத் தவிர்த்து மற்றவற்றைப் பெரும்பாலும் தவிர்த்து விடுவதே நல்லது.


நம் நாட்டுத் தொலைக்காட்சிகள் ‘அட்டைக் காப்பி', ஒருவர் துவக்கியதையே மற்றவர் போட்டி யிட்டுச் செய்தல் - புதிய புத்தாக்கச் சிந்தனைகள் அரிதினும் அரிதாகவே உள்ளன!


அவற்றில் சினிமா போதைதான் பெரிதும்!



இன்றேல் குற்றங்கள் பற்றிய விலாவரியான விசாரணைகள் இதன் பயன் பார்ப்பவர்களுக்குப் பூஜ்யம்தான்; இன்னொரு கெடுதியும் இதில் உண்டு; புதிதாகக் குற்றங்களை எப்படி இணைப் பது என்று சொல்லிக் கொடுப்பதற்கு மறைமுகமான பாடமாகவும் ஆகிவிடுகின்றன - மன அமைதியைக் குலைப்பதாகவும் உள்ளன! எனவே, அதற்குச் செலவிடும் நேரத்தைக் குறைத்து, நல்ல புத்தகங் களைப் படிக்கலாம்! பிள்ளைகளோ, பேரப் பிள்ளைகளோ அவர்கள் வேலையை விட்டு வந்த பிறகு அவர்களிடம் சிறிது நேரம் அள வளாவி மனப்பூர்வமான திருப்தியை வாழ்க்கை யில் பெறலாம்; இது ஒரு கால அட்டவணை (Time-Table) போட்ட வாழ்க்கைபோல ஆக்கிக் கொள்வது சிறப்பானது.


உண்மையான நட்பு வட்டம் - அதன் தேவை முதுமையில்தான் மிக மிக முக்கியம்; தங்கள் வயதை ஒத்தவர்களின் நட்புறவு முதுமையில் மிகத் தேவை - உள்ளூர், வெளியூர் வட்டாரங்களில் - எங்கிருந்தாலும் சரி அவர்களோடு நீண்ட நேரம் செலவழித்து தம்மைத் தாமே செழுமையாக்கி கொள்வது முதியோர்களுக்கு மிகவும் முக்கியம்!


இளைய தலைமுறையினரும் இதமான சொற் களை - உரையாடல்களை - கனிந்த விசாரிப்புகளை - மகிழ்ச்சிதரும் அன்பளிப்புகளைத் தருவது முதியோருக்கு எல்லையற்ற இன்பத்தைத் தரும். அது பற்பல நேரங்களில் ஒரு வழிப்பாதையல்ல - இரு வழிப்பாதையாகவே அமைவது நல்லது.


முதுமையில் உள்ள கோளாறு - குறைபாடுகளில் ஒன்று -  எவரிடமும் - அவரது சூழல் பற்றியே கவலைப்படாது - நீண்ட நேரம் (Non-stop) ‘தொணதொணப்பது!' போன்று பேசுவது - தவிர்க்கப்படுவது கட்டாயம்.


மற்றவர்கள் எவ்வளவு நேரம்தான் காது கொடுப்பார்கள்?


ஒருமுறை ஒரு வணிகத் துறை நண்பர் அனுபவ ரீதியாக ஒரு செய்தியை என்னி டம் பகிர்ந்து கொண்டார். நன்கொடை என்று கும்பல் கும்பலாக வரும் பல அரசியல் மற்ற அமைப்புக் காரர்களைக் கடைகளுக்கு முன்னால், நான் வெகு நேரம் பேச விடுவதில்லை. உடனே ஏதோ ஒரு தொகையை - உதாரணத்துக்கு 25 ரூபாய், 50 ரூபாய் தந்து அனுப்பி விடுவேன்; காரணம் அவர்களை நெடுநேரம் நிறுத்தி விவாதித்தால், பல நூறு ரூபாயின் வியாபாரம் கெட்டுப் போகும் சூழல் அமையும், அதனால்தான் அந்த அவசரம் என்றார்.


சரிதானே!


வீட்டில் முதியவர்களுக்கு அதிக ஓய்வுகள் உள்ளதால் வீட்டில் உள்ள மற்றவர்களும் தங்களு டன் அதிக நேரத்தை செலவழிக்க வேண்டுமென்று எதிர்பார்ப்பது பகுத்தறிவுக்கு ஒவ்வாத மனிதநேய மற்ற சிந்தனை. எதையும், 'ஒத்தறிவு' (Empathy) - பிறரின் நிலையில் நின்று யோசிக்கும் தன்மைப் படி நடந்துகொள்வது அனைவருக்குமே நன்மை!


அவரவர் நேரம் அவருக்குத்தானே! அதுவும் செல்போன் யுகத்தில் முதியவர்களிடம் இளைஞர் கள் வருவதே அபூர்வம்; வந்து நலம் விசாரித்து, சிறிது நேரம் அன்புடன் - பண்புடன் - பாசத்துடன் அவர்கள் உரையாடினால் அதுவே இவர்களுக்கு ஒரு "பொன்னான வாய்ப்பு" அல்லவா?


எனவே, மற்றவர் நிலையிலிருந்து நின்று, எதையும் ஆராயும் போதுதான், அதில் உள்ள நடைமுறைச் சிக்கல்களை உணர முடியும்.


மேற்கிந்தியத் தீவுக்காரர்களின் பழமொழி ஒன்று உண்டு. ஆங்கிலத்தில் படித்தேன்.


"என்னைக் குறை கூறும்முன் எனது காலணியை மாட்டிக்கொண்டு கொஞ்ச தூரம் நடந்த பிறகு சொல்லுங்கள் - எனது நடை சரிதானா, இல்லையா? அதில் உள்ள இன்னல்கள் எவ்வளவு என்பது அனுபவிக்கும் எனக்கல்லவா தெரியும்; வெளியில் நின்று வேடிக்கைப் பார்த்து விமர்சிக்கும் மற்றவர் களுக்கு எப்படித் தெரியும்?" என்பதுதான் அதன் விரிந்த பொருள். எனவே புரிந்து நடந்தால் இன் பம் - புரியாமல் நடந்தால் துன்பம்.


எனவே, இரண்டில் எதைத் தேர்ந்தெடுப்பது என்பது நம்மிடம் தான் உள்ளது என்றே முதியோர்கள் எண்ணவேண்டும், அதைக் கற்று வாழப் பழகிக் கொள்ளவேண்டும்; நம் நோக்கும், போக்கும்தான்  அதனை நிர்ணயிக்கும் முக்கிய அம்சங்கள் ஆகும், மறவாதீர்!