பக்கங்கள்

நூலகம் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
நூலகம் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

வியாழன், 28 நவம்பர், 2019

அமெரிக்கா காங்கிரஸ் நூலகத்தில்.... (3)&(4)

மேலும் சில புத்தகங்கள் ஈர்த்தன; என்றாலும், புத்தகச் சுமை, ஏற்கெனவே அதிகம்; மேலும் ‘மகிழ்ச்சியுடன்' பாரத்தைச் சுமக்க விரும்ப வில்லை.

தாமஸ் பெயின் (1737-1809) அவர் களின் ‘‘The Age of Reason'' என்ற நூல் மிகப்பெரிய புரட்சியை உருவாக்கிய ஒரு சிந்தனை ஏவுகணையாகும்!

அதுபோலவே அவரது மற்றொரு நூல் பிலடெல்பியா நகரில் வெளியிடப்பட்டது (14.2.1776). அது 'Common Sense' என்ற நூலாகும்!

அந்த நூலை நமது பொருளாளர் தோழர் வீ.குமரேசன் அவர்கள் அமெரிக்காவிலிருந்து திரும்புகையில் எனக்கு வாங்கி வந்து தந்தார்!

தாமஸ் பெயின் ஒரு சிந்தனைப் புரட்சியாளர். பொது அறிவு - பட்டறிவு என்பது எப்படியெல்லாம் பயன்படுத்தப்பட்டால் தக்க விளைவு ஏற்பட்டு, சமூகம் மாறுதலை அடையக்கூடும் என்பதை விளக்குவதாக இருக்கும் நூல்! (இன்னும் முழுமையாகப் படித்து முடிக்கவில்லை).

அந்நூலை அந்த அமெரிக்க நூலகத்தின் விற்பனையகத்தில் வாங்குவதற்குப் பதிலாக ஆபிரகாம் லிங்கனின் வரலாற்றுப் புகழ் வாய்ந்த பிரபலமான உரையான ‘கெட்டீஸ் பர்க் பேருரை' ('The Gettysburg Address') புத்தகம் என் உள்ளத்தைப் பறித்து, ஆக்கிரமித்துக் கொண்டது! அதனால் அதை நானே வாங்கினேன்.

இந்த பிரபலமான - புகழ் வாய்ந்த - கெட்டீஸ் பர்க் பேருரை என்பது ஆபிரகாம் லிங்கன் (ஜனாதிபதி) அவர்களால் நவம்பர் 19, 1863 இல் நிகழ்த்தப் பெற்ற ஓர் உரையாகும்.

அமெரிக்காவில் அடிமை முறை ஒழிப்புக்கு எதிராக ஏற்பட்ட போரில் அதிபர் ஆபிரகாம் லிங்கனின் கட்டளையை ஏற்று, உயிர்த் தியாகம் செய்த இராணுவ வீரர்களின் நினைவுக் கல்லறைத் தோட்டம் (பென்சில்வேனியா) போர்க்களம் அருகில் அமைந்த தேசிய இராணுவ வீரர்கள் நினைவகம் அருகேதான் கெட்டீஸ்பர்க் சண்டை யும் நடைபெற்றதாம். ஜூலை 1 ஆம் தேதிமுதல் 3 ஆம் தேதிவரை 1863 இல் நடைபெற்று  வெற்றியை ஈட்டியவர்களுக்கு வீரவணக்கம் செலுத்து வதற்காக அக்கல்லறைத் தோட்ட நினைவகம் அமைக்கப்பட்டது.

டேவிட்வில்ஸ் என்பவரின் ஆணைப்படி

17 ஏக்கரா பூமி - போர்க்களம் நினைவகமாக கல்லறைத் தோட்டம் அமைப்பதற்கு 32 வயதான வழக்குரைஞர் ஆண்ட்ரூ கர்ட்டின் என்பவர் - பென்சில்வேனியா கவர்னராக நியமிக்கப்பட்டவர் அந்த இடத்தைத் தேர்வு செய்து ஒப்புக்கொண்டார். அழுகிய இராணுவ வீரர்களின் உடற்பாகங்களை எல்லாம் அப்பகுதி மக்கள் தேடிக் கண்டுபிடித்து - திரட்டி - இந்த நினைவுக் கல்லறைத் தோட்டத்தை உருவாக்கினர்!

இதனைத் திறப்பதற்காக ஆரம்பத் தில் நிர்ணயித்த தேதி செப்டம்பர் 23 (1863), நமது மாநாட்டுக்கு அடுத்த நாள் - இப்புத்தகம் அன்றுதான் வாங்கினேன். வேடிக்கை யான எதிர்பாராத நிகழ்வு இது!

எட்வர்டு எவரெட் என்ற பிரபல பேச்சாளரை - நினைவேந்தல் உரை நிகழ்த்த ஏற்பாடு செய்திருந்தனர். (இவர் முன்னாள் அமெரிக்க வெளி யுறவு அமைச்சர் ஆவார்) மசாசுசெட்ஸ் மாநிலத்தின் கவர்னரின் பிரதிநிதியாவார். பிரபல ஹார்வர்டு பல்கலைக் கழகத்தின் தலைமைப் பொறுப்பாளி - மிகப்பெரிய நிர்வாகி; அதனால் தான் அவரை அந்த வரலாற்றுச் சிறப்பு வாய்ந்த நிகழ்வுக்கு சிறப்புப் பேச்சாள ராக அழைத்து ஏற்பாடு செய்திருந்தனர்.

அன்றுதான் அந்த இராணுவ உயிர்த் தியாகி களின் கல்லறைத் தோட்டத்தை நாட்டுக்கு அர்ப் பணிப்பு  செய்வதை அந்த விழாவில் நடத்திட ஏற்பாடு செய்திருந்தனர்.

ஆனால், இத்தேதி தள்ளி வைக்கப்பட்டது! நவம்பர் 19 ஆம் தேதிக்குத் தள்ளி வைக்க அப்பிரபலப் பேச்சாளராகிய அவர் கேட்டுக் கொண்டார். காரணம், முக்கியத்துவம் வாய்ந்த வரலாற்று உரையாக அது அமையவேண்டும் என்பதனால், கால அவகாசம் - அதனைத் தயாரிக்கத் தேவை என்றார் எட்வர்ட் எவரெட்.

ஜனாதிபதி ஆபிரகாம் லிங்கன் அவர்களையும் அந்த அர்ப்பணிப்பு நிகழ்வு - வரலாற்று முக்கியத் துவம் வாய்ந்த ஒன்றாகையால், அவரையும் அழைக்கலாம் என்று முடிவு செய்து, அவரை விட்டே அர்ப்பணிப்பை நிகழ்த்துவது பொருத்தம் என்று கருதி அழைத்தார்கள், வந்தார். அதற்குப் பின் நடந்த நிகழ்வு சுவாரஸ்யம் வாய்ந்தது!

(தொடரும்)

விடுதலை நாளேடு 21 11 19

அமெரிக்கா காங்கிரஸ் நூலகத்தில்.... (4)

அமெரிக்க குடியரசுத் தலை வரான ஆபிரகாம் லிங்கன் அவர்கள், ஏற்கெனவே அர்ப் பணிப்புப் பணி செய்ய குழுவினர் விடுத்த அழைப்பை ஏற்று கெட்டீஸ் பர்க் பகுதிக்கு ரயிலில் புறப்பட்டு இரவே வந்து தங்கினார். அடுத்த நாள் அவர் வெறும் ரிப்பனைக் கத்தரிக்கும் பணியைத்தான், குடியரசுத் தலைவர், அதிபர் என்ற முறை யில் செய்யவிருக்கிறார்!

நவம்பர் 18 ஆம் தேதி இரவு வந்தவர், டேவிட் வில்ஸ் அவர் களது விருந்தினராக அவரது இல்லத்திலேயே தங்கினார்;  அங்கு வந்து தங்கியவர் ஏற்கெ னவே அவர் வாஷிங்டன் தலைநகரிலிருந்து புறப்பட்டு வந்து தங்கிய நிலையில், அடுத்த நாள் ஆற்றப் போகும் உரையை வாஷிங்டனில் தொடங்கியவர் இங்கு வந்து தொடர்ந்து எழுதி முடித்தார்.

ரயிலில் வரும்போது, ஒரு அஞ்சல் உறைமீது அந்த உரையை அவர் எழுதி வந்துள்ளார் என்று நம்பப்பட்டு கூறப்பட்ட கருத்து உண்மை அன்று.

சுமாராக 15,000 பேர்கள் கூடுவர் அங்கே என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது.

எட்வர்ட் எவரட்டின் உரைதானே சிறப்பு உரை (அதற்காகத்தான் அவர் சிறப்புப் பேச்சாள ராக அழைக்கப்பட்டார்) - மொத்தம் 13,607 வார்த் தைகளைக் கொண்டது; இரண்டு மணிநேர உரை அது!

ஆபிரகாம் லிங்கன் உரையோ வெறும் 272 வார்த்தைகளை மாத்திரமே கொண்ட வரலாற் றுப் புகழ் பெற்ற லிங்கனின் கெட்டீஸ் பர்க் உரை யாக அமைந்துவிட்டது!

வரலாற்றை விவரித்தார் அந்த 272 வார்த்தை களில் ஆபிரகாம் லிங்கன்! 1787 ஆம் ஆண்டைய அமெரிக்க அரசமைப்புச் சட்டத்தின்படி "பல மாநிலங்களிலும் ஏற்படவேண்டிய ஒற்றுமை இறுக வேண்டும்; சுதந்திரமும், சமத்துவமும் பூத்துக் குலுங்க வேண்டும்" என்பதை அவ்வுரை யில் அழகாகக் குறிப்பிட்டார்!

அவ்வுரையை பல்வேறு விதமான வார்த்தை களைப் போட்டு பலவிதமாக அக்காலத்திய செய்தித்தாள்கள் வெளியிட்ட போதிலும், அவ் வுரையின் சரியான வடிவமும், அமைப்பும், சொற்கள் ஜொலிக்கும் வண்ணமும்  வரைவாக லிங்கன் நினைவிடத்தில்,‘Bilits Version' என்ற தலைப்பில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது!

பல்வேறு வகைகள் - கதைகள் கூறப்பட்டாலும், ரத்தின சுருக்கமாக உரை அமைந்தாலும்கூட, அது வரலாற்றில் நீடித்து நிலைத்த உரையாக இன்றும் ஒளிருகிறது!

இவ்வுரையாற்றப்பட்ட பின், ஆபிரகாம் லிங்கன் இதைத் திருத்தி, தனது சிந்தனைகளை முறையாகவே அமைப்பதில் கவனம் செலுத் தினார்! அவருடைய கையொப்பத்துடன் கூடிய அந்த உரைதான் அதிகாரப்பூர்வ  வார்த்தைகளைக் கொண்ட பிரபல 'கெட்டீஸ் பர்க்' உரையாகும்.

இதுதான் அந்த 272 வார்த்தைகளைக் கொண்ட வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த உரை; கிடைத்தற்கரிய பொக்கிஷம் அது!

அந்த ஆங்கில உரையை அப்படியே தந்து தமிழாக்கத்தையும் தருகிறேன். அது எப்படிப்பட்ட சாசன உரையாக உள்ளது என்பதை உணரும் போது நம் மெய் சிலிர்க்கிறது!

‘‘Four score and seven years ago our fathers brought forth on this continent, a new nation, conceived in Liberty, and dedicated to the proposition that all men are created equal.
Now we are engaged in a great civil war, testing whether that nation, or any nation so conceived and so dedicated, can long endure. We are met on a great battlefield of that war. We have come to dedicate a portion of that field, as a final resting place for those who here gave their lives that, that nation might live. It is altogether fitting and proper that we should do this. But, in a larger sense, we cannot dedicate - we cannot consecrate - we cannot hallow- this ground. The brave men, living and dead, who struggled here, have consecrated it, far above our poor power to add or detract. The world will little note, nor long remember what we say here, but it can never forget what they did here. It is for us the living, rather, to be dedicated here to the unfinished work which they who fought here have thus far so nobly advanced. It is rather for us to be here dedicated to the great task remaining before us - that from these honored dead we take increased devotion to that cause for which they gave the last full measure of devotion - that we here highly resolve that these dead shall not have died in vain - that this nation, under God, shall have a new birth of freedom -and that government of the people, by the people, for the people, shall not perish from the earth.

இதன் தமிழாக்கம்:

"நம் நாடு எண்பத்தேழு ஆண்டுகளுக்கு முன் நம் முன்னோர்கள் இந்தக் கண்டத்தில் உருவாக் கித் தந்த ஒரு புதிய நாடு. சுதந்திரமே நம் நாட்டின் அடிப்படைக் கொள்கை. சமத்துவமே இதன் மகத்துவம். இவற்றை நிலை நாட்டும் பணிக்கே தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்ட நாடு இது.

இப்படி உருவாகி தன்னையே அர்ப்பணித்துக் கொண்ட ஒரு நாடு நிலைத்து நிற்குமா என்று சோதித்துப் பார்ப்பது போல், இன்று நம் நாட்டில் உள்நாட்டுப் போர் மூண்டு நம்மைப் போராட வைத்துள்ளது. அந்தப் போர்க்களத்தில் தான் இன்று நம் சந்திப்பு நிகழ்ந்துள்ளது. இந்த நாடு நீடூழி வாழ தங்கள் உயிரைத் தியாகம் செய்துள்ள நம் போராளிகளின் உடல்கள் அமைதிகாண இந்தப் போர்க் களத்தின் ஒரு பகுதியை அர்ப்பணிக்க வந்துள்ளோம் நாம். இதை நாம் செய்தே தீர வேண்டும்.

எனினும் வேறொரு விதத்தில் பார்த்தால், இந்த பூமியை அர்ப்பணிப்பதோ புனிதப்படுத் துவதோ இயலாத பணி என்றே தோன்றுகிறது. காரணம்? இங்கே போராடி உயிர் பிழைத்தவர் களும், உயிர் துறந்தவர்களும் இந்த மண்ணை தங்கள் ரத்தத்தால் ஏற்கெனவே புனிதப்படுத்தி விட்டார்களே! இந்தப் புனிதத் தன்மையை கூட்டவோ குறைக்கவோ இனி எவரால் முடியும்?

இந்த உலகம் நாம் கூறுவதை பொருட் படுத்தாமல் போகலாம். பொருட்படுத்தினாலும் வெகு விரைவில் மறக்கவும் செய்யலாம். ஆனால் நம் வீரர்கள் இங்கே புரிந்த சாதனையை மட்டும் இந்த உலகம் ஒரு நாளும் மறுக்கவும் முடியாது. மறக்கவும் முடியாது.

இவ்வளவு தூரம் கடந்து வந்து, இயன்ற வரை போராடி மறைந்த வீரர்கள் விட்டுச் சென்றுள்ள பணிகளை நிறைவேற்ற, உயிர் வாழ்ந்து கொண்டி ருக்கும் நாம் நம்மையே அர்ப்பணித்துக்  கொள்ள வேண்டிய தருணம் இது. நாம் எதிர் கொண்டுள்ள மிகப் பெரிய கடமைக்கே நம்மை அர்ப்பணித்துக் கொள்வோம்.

மறைந்த பெரும் வீரர்களின் தியாகமே நம் நாட்டுப் பற்றை மேலும் அதிகரிக்கச் செய்யட்டும். எந்த மகத்தான நோக்கத்திற்காக அவர்களுடைய தேசப் பற்று இறுதி வரை அவர்களைப் போராட வைத்ததோ, அதே நோக்கத்திற்காக நாம் நம்மையே அர்ப்பணித்துக் கொள்வோம்.

நம் வீரர்களின் உயிர்த் தியாகம் வீணாகப் போய்விடக் கூடாது என்று நாம் உறுதி கொள் வோம். கடவுளின் அருளால் நம் நாட்டில் சுதந்திரம் மீண்டும் புதிதாய்ப் பிறக்கட்டும்!

மக்களுக்காக, மக்களால் இயங்கும் மக்களாட்சி இந்த பூமியிலிருந்து என்றுமே அழிந்து விடாதபடி பாதுகாக்க நாம் அனைவரும் உறுதி கொள்வோம் வாருங்கள்!"

இந்த கெட்டீஸ் பர்க் உரை 5 விதமான வரைவு களாக பதிவாகியுள்ளது.

1. நிக்கோலே வரைவு

2. ஹே வரைவு

3. பாங்க்கிராட் காப்பி

4. எவரெட் காப்பி

மற்றும் 3 வித வரைவுகள். இதில் 5-ஆவது இறுதிவரைவுதான் ‘ஙிவீறீவீts க்ஷிமீக்ஷீsவீஷீஸீ' என்பது. இதில் மட்டும்தான் ஆபிரகாம் லிங்கனின் கையொப்பம் உள்ளது.

வாசகர்களே, இதைப் படித்தவுடன் எப்போதும் சுருக்கிப் பேசுங்கள் என்று என்னை சதா வற் புறுத்தும் எனது வாழ்விணையரின் அறிவுரையே நினைவுக்கு வந்தது!

வெகுகாலம் எடுத்த 1,300 வார்த்தைகளைக் கொண்ட சிறப்புரை எவரெட்டுடையது எடுபட வில்லை.

வெறும் 274 வார்த்தைகளைக் கொண்டு முதலில் ரயிலிலும், இரவு தங்குமிடத்திலும் ஆபிரகாம் லிங்கன் தயாரித்த அந்த உரை ஜனநாயகத்திற்கே விளக்கம் அளித்து காலத்தால் அழியாத கருவூலமாக உள்ளது!

(இனிமேல் சுருக்கிப் பேசவே முடிவு எடுத் தாலும்,  எல்லோரும் லிங்கனாக ஆக முடியாது என்றாலும்கூட).

உரையின் நீளம் முக்கியமல்ல நண்பர்களே! முத்தாய்ப்பும், உள்ளத்தில் பதியும் உணர்வுப் பெருக்கை உருவாக்கி, நிலைக்க வைக்கும் அழி யாத நினைவுச் சின்னமாக, அமெரிக்க வீரர் களுக்கு வீரவணக்க உரையாகிவிட்டது அவ்வுரை.

இந்த நூலில் மட்டுமே இத்தனை சுருக்கத்தில் கொள்ளைத் தகவல்கள்.

நல்ல நூல் நயம் இதுவல்லவோ!

அமெரிக்க நூலகத்தில் செலவழித்த நேரம் எவ்வளவு பயனுறு நேரம் பார்த்தீர்களா?

- விடுதலை நாளேடு 21 11 19

செவ்வாய், 26 நவம்பர், 2019

அமெரிக்கா காங்கிரஸ் நூலகத்தில்.... (1)&(2)

கடந்த செப்டம்பர் (2019) 21, 22 ஆகிய நாட்களில் அமெரிக்க வாஷிங்டன் ஞி.சி. க்கு அருகில் உள்ள மேரிலாண்ட் மாநிலத்தின் சில்வர் ஸ்பிரிங் (Silver Spring)  நகரில் பெரியார் பன்னாட்டு அமைப்பு  - அமெரிக்க மனிதநேய சங்கம் (Periyar International and American Humanist Association) இணைந்து நடத்திய  பன்னாட்டு மனிதநேய சுயமரியாதை மாநாடு சிறப்பாக நடைபெற்றது. இது சுமார் 80 ஆண்டுகால வரலாறு படைத்த சங்கம் - 5 லட்சத்திற்கு மேல் அமெரிக்கர்கள் இதில் உறுப்பினர்களாக உள்ளனர்!

('கடவுள் இல்லாமலேயே மனித குலத்திற்கு மகத்தான நன்மை புரிய முடியும்', 'Good Without God'   என்ற இலச்சினைச் சொற்களை மேடையில் அலங்கரித்தனர்!)

அமெரிக்காவின் பல்வேறு மாநிலங்களிலிருந்தும், உலகின் பல்வேறு நாடுகளிலிருந்தும் இந்தியாவில் தமிழ்நாடு, மலேசியா, ஜெர்மனி, சில அய்ரோப்பிய நாடுகள், கனடா போன்ற பல நாட்டினரும், பேராளர் களும் கலந்து கொண்டு வெற்றிகரமாக அம்மாநாடு நடந்தேறியது.

தமிழ்நாட்டிலிருந்து வந்த 50 பேராளர்கள் ஒரு தனிப் பேருந்தில் பற்பல மாநிலங்களுக்குச் சுற்றுப் பயணமானார்கள். 23.9.2019 அன்று காலை மகிழ்ச்சியுடன் வழியனுப்பி வைத்தனர்.

அன்று காலை மேரிலாண்ட் பகுதியில் 'பெத்தேசா' பகுதியில் நீண்ட காலமாகக் குடியிருக்கும் மூத்த முதியவர் மானமிகு பெரியவர்தில்லை ராசா அவர்கள் உடல்நலிவுற்று  தற்போது தேறி வருகிறார். 92 வயது - ஈழத் தமிழர் வாழ்வுரிமைப் போராட்டத்தில் அவர் அங்கிருந்தவாறே  பணி செய்தவர். உலக வங்கியின் ஓய்வு பெற்ற தலைமை அதிகாரி  அவர். அவர்களது உற்றார், உறவினர் எல்லாமே பெருநிலை அதிகாரிகள் - தமிழ் இன உணர்வாளரும்கூட! அவரைக் காலையில் 9 மணியளவில் சந்தித்துவிட்டு நலம் விசாரித்து தங்கியிருந்த ஓட்டல் ஆலிடே (Hotel Holiday Inn)  திரும்பினோம்.

மதியம் 'குமரி இல்லம்' என்று சில்வர் ஸ்பிரிங் பகுதியில் பல கால ஆண்டுகளுக்கு முன்னே அமைந்த அருமை குடும்ப நண்பர் ராஜ் அவர்களையும் அவரது வாழ்விணையர் பாசமிகு திருமதி. சரோஜினி அவர்களையும், அவரது மகள், மகளின் பிள்ளைகள் - பேரப் பிள்ளை - என்னை எப்போதும் சிறு பிள்ளையாக இருக்கும் போதிலிருந்து 'வணக்கம் தாத்தா' என்றே அழைக்கும் அவர்  -தற்போது 'கல்லூரிக் காளை' - அது போல மிகுந்த தமிழ் உணர்வாளர் பெரியாரிஸ்ட். ஈசாய்வேத முத்தும், அவரது துணைவியாரும், பேராசிரியர் அரசு செல்லையா, அவருடைய நண்பர் இராமபிரசாத், டாக்டர் சோம. இளங்கோவன் ஆகியோருடன் கலந்து கொண்ட பகல் விருந்து முடித்து, சகோதரர் டாக்டர் சோம. இளங் கோவன்   'சாரதி'யாகி கார் ஓட்டி அவரது வாழ் விணையர் டாக்டர் சரோஜா இளங்கோவன், எனது வாழ்விணையர் மோகனா எல்லோரும் வாஷிங்டன் D.C. க்குப் பயணமானோம்.

பகல் 3 மணி அளவில் ஏற்கெனவே சென்று சில ஏற்பாடுகளைச் செய்த 'சகல கலா வல்லரான' முனைவர் ரவி சங்கர் கண்ணபிரான் (KRS)  அவர்கள் Library of Congress இல் என்னை உறுப்பினர் ஆக்கிட அந்த பரந்து விரிந்த பார்லிமெண்ட் நூலகம் (உலகின் பெரிய நூலகங்களில் அது ஒன்று) நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் பயன்படுத்தும் அந்த பரந்த விரிந்த நூலகத்திற்குள் அழைத்துச் சென்றார். காரை நிறுத்த இடம் அங்கே எளிதில் கிடைக்காத வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தி மோகனாவை வைத்து வாஷிங்டன் D.C.  முக்கிய அலுவலகப் பகுதி வீதிகளை சுற்றிச் சுற்றிக் காட்டி வந்து கொண்டே இருந்தார். அழைக்கும்போது காருடன் வந்தால் நாங்கள் அதில் பயணம் செய்து அடுத்த இலக்குக்குச் செல்ல இது ஒரு நல்ல உத்தி அல்லவா?

நூலகத்தின் உள்ளே போனவுடன், ஏற்கெனவே பூர்த்தி செய்து வைத்திருந்த விண்ணப்ப மனுவில் கையெழுத்திட்டவுடன் அடுத்த கட்ட அறைக்குப் 'பறந்தோம்' (காரணம் 4.30 மணிக்குள் நூலகம் மூடி விடுவார்கள்). அதற்குள் உறுப்பினர் ஆகி விட வேண்டும் என்ற துடிப்பு. சாதிக்க முடியாதவை எவையும் இல்லை என்பதே நண்பர்கள் கே.ஆர்.எஸ்., டாக்டர் சோம. இளங்கோவன் அவர்களது உறுதி மிக்க முடிவு. விரைவுபடுத்தி பாஸ்போர்ட் அளவு ஒளிப்படம் எடுத்து  பொறுப்பாளர் (ஒரு ஆப்ரோ அமெரிக்க பெரிய அதிகாரி) மிகவும் அன்போடும், பண்போடும் வரவேற்று ஒளிப்படம் வைத்து அடையாள அட்டையைத் தயாரித்துத் தரும் மற்றொரு பெண் அதிகாரியிடம் எங்களை அனுப்பினார்; அவரும் தேனீக்களைப் போன்ற சுறுசுறுப்புடன் விரைந்து பணி செய்து அடையாள அட்டை (ஓராண்டுக்குரியது) தந்தார்.

உடனே ஆராய்ச்சி Reference நூலகப்பகுதிக்கு அழைத்துச் சென்றார் நமது தோழர் (KRS)  ரவிசங்கர் கண்ணபிரான், அதிகாரியிடம் என்னை பெரியார் மணியம்மைப் பல்கலைக் கழக வேந்தர் என்று அறிமுகப்படுத்தி அடையாள அட்டையை - வரநிகர் தகுதி  அட்டையைக் காட்டியவுடன் அவர் கை குலுக்கி எங்களை வரவேற்றார். 'அய்யா, அண்ணா, கலைஞர் நூல்கள் (தமிழ்) இருக்கின்றனவா Reference பகுதியில்' என்று கேட்டவுடன் எடுத்துத் தந்தார், படித்தோம், மகிழ்ந்தோம். மற்ற அமைப்பு சிறு சிறு ஏணிகள் ஆங்காங்கே படிப்பதற்கு வசதியான வெளிச்சம் தரும் விளக்கு அமைப்புகள் - குறிப்புகள் எடுக்க உதவும் வகையில் போடப்பட்டுள்ள மேசை மற்றும் இருக்கைகள் - எல்லாம் மரங்களால் ஆனவை - மிகவும்  நேர்த்தி மிக்கவை.

முழு அமைதி ஆட்சி புரியும் அரிய இடம் அது! குண்டூசி என்ன மூச்சு ஒலிகூட கேட்கும் அளவுக்கு அமைதி அங்கே!

புத்தகப் பக்கங்கள் புரட்டும் ஒலிகூட கேட்கக் கூடாத அளவு, வாசகர்கள், நுகர்வோர் நடந்து கொள்ளும் பக்குவமான பண்புகள் - வியக்கத்தக்கது -விரிவுலகு பின்பற்றத்தக்கவை.

தனியே ஒரு பகுதியில் மெல்லிய குரலில் எங்களுக்கு மேல் நூலக அதிகாரி தனி அனுமதி கொடுத்து உள்ளே தாராளமாய்ப் போய்ப் பாருங்கள் என்று கூறி, என்ன உதவி வேண்டுமானாலும் கேளுங்கள், என்று மிகவும் பண்புடன் - பல நாள் பழகிய பாங்குடனும், அன்புடனும் பேசினார்.

கொஞ்சம் நூல்கள் வாசிப்பு, கொஞ்சம் சுற்றிப் பார்த்து ஒளிப்படம் எடுக்கத் தனி அனுமதி பெற்று எல்லா ஏற்பாடுகளையும் மின்னல் வேகத்தில் முடித்துச் சென்றோம்; கண்டோம் - படம் எடுத்துக் கொண்டோம். எங்களுடன் டாக்டர் சோம. இளங்கோவன் அவர்களும் வந்து கலந்து கொண்டார். அதை முடித்து 10 மணித் துளிகள் அதனுடன் அமைக்கப்பட்டுள்ள வெளியீட்டுப் பகுதிக்குச் சென்றோம்; அருமையான அரசியல் வரலாற்றுப் பின்னணியை விளக்கும் நூல்கள்.

வாங்காமல் வருவேனா? வாங்கினோம்.

(நாளை விரியும்)

- விடுதலை நாளேடு 18 1119

அமெரிக்கா காங்கிரஸ் நூலகத்தில்.... (2)

அமெரிக்க காங்கிரஸ் நூலகத்தில் அரிய வரலாற்று நூல்கள், நினைவுச் சின்னங்கள் - பரிசளிக்கக்கூடிய பற்பலவகையான நூல்கள் (வீரமிக்க வரலாற்றோடு இணைந்தவை) எல்லாம் விற்பனையாகின்றன.

பேசும் நேரத்திற்கே அமெரிக்க வழக்குரை ஞர்கள் கட்டணத்திற்குரியதாக்கி, அவர்கள் வழக்கு சம்பந்தமான தகவலை தொலைப் பேசியில் - இந்தத் தேதியில் உங்கள் வழக்குக்கு வாய்தா போடப்பட்டிருக்கிறது என்ற தகவலை தெரிவித்ததற்கு வந்த இரசீதையே நான் பார்த்து வியந்தேன்.

பிறகு இங்கும் சில வழக்குரைஞர்கள் அதனைப் பின்பற்றுவதை அறிந்து அதிர்ச்சியா னேன். “காசில்லாதவன் கடவுளேயானாலும் கதவைத் சாத்தடி” என்ற உடுமலை நாராயணக் கவியின் திரைப்படப் பாடல் வரிகள்தான் எனக்கு நினைவுக்கு வந்தது!

‘Time Is Money’ என்பதே அவர்களது வாழ்க்கை முறையாக வந்த நிலையில், எங்கும் கட்டணம் நிர்ணயித்து வசூல் செய்து, அந்த நிறுவனத்தைத் தொடர்ந்து நடத்துவதற்கு நிதி ஆதாரங்களை வைத்துள்ளனர் இப்படிப்பட்ட முறைமூலம்.

புத்தகங்கள் மிகச்சிறப்பாக - அழகுற அமைக்கப்பட்ட “பாக்கெட் சைஸ்” புத்தகங்கள் - 10 டாலர் (8 முதல் 10 டாலர்).

அமெரிக்கச் சுதந்திரத்தின் வரலாற்று ஆவ ணங்கள் பதிப்புரை வரலாற்று அறிவுத்திறன் உருண்டைகளாக - சுருக்கமாக, அழகான பதிவுகளாக அமைந்தன.

கீழ்க்கண்ட நூல்களை தேர்வு செய்தேன்;  நானே அவ்வாறு தேர்வு செய்து  கொடுப்பதில் ஓரளவுக்கே வெற்றி பெற்றேன்;  பெரும் அளவில் தோற்றேன்.  டாக்டர் சோம.இளங் கோவனும், பேராசிரியர் முனைவர் ரவிசங்கர் கண்ணபிரான் (KRS) அவர்களும் அதில் போட்டியிட்டனர்.

1. The Declaration  of Independence with Short biographies Of  Its Signers.

சுதந்திரமணியின் சின்னத்துடன் 1776ஆம் ஆண்டு சுதந்திரப் பிரகடன வரைவுக் கமிட்டி ஒன்று அமைக்கப்பட்டது. அதில் இடம் பெற்றவர்கள் தாமஸ் ஜெபர்சன், ஜான் ஆடம்ஸ், பெஞ்சமின் பிராங்கிளின், ரோஜர் ஷெர்மன், ராபர்ட் லிவிங்ஸ்டன்.

வரைவை எழுதியவர் தாமஸ் ஜெபர்சன் - டாக்டர் பெஞ்சமின் பிராங்கிளினும், ஜான் ஆடம்சும் சிறுசிறு சில திருத்தங்களைச் செய்துள்ளனர் என்ற குறிப்புடன் நூல் தொடங்குகிறது!

32 பக்கங்கள்தான்! (Everything in Nut shell)

2. The Bill of Rights with (Writings That Formed Its Foundation)

‘The Bill of  Rights is the collective name for the First Law Amendments to the United States Constitution’

(அமெரிக்க அய்க்கிய நாட்டின் அரசமைப்புச் சட்டத்தின் முதல் 10 சட்டத் திருத்தங்கள்தான் இவை!)

இது 48 பக்கங்களைக் கொண்ட அரசியல் வரலாற்று ஆவணம்!

மற்றொரு புத்தகம்

3. The Emancipation Proclamation

by

Abraham Lincoln

1862ஆம் ஆண்டு அமெரிக்காவில் அடிமை முறையை ஒழித்துக் கட்டிய மனித உரிமைக் காவலராக அந்தநாளில் திகழ்ந்த - உழைப்பால் உயர்ந்த உத்தமர் - ஆபிரகாம் லிங்கன்! 1862ஆம் ஆண்டு ஜூலை 22ஆம் நாள் தனது அமைச்சரவை சகாக்கள் மத்தியில் இதன் முதல் வரைவினைப் படித்துக் காட்டினார்.

ஆனால் பொதுமக்களுக்கு இந்த (மனித) சுதந்திர சமத்துவ பிரகடனத்தின் வரைவினை வெளியிடுவதை சரியாக 30 நாள் தள்ளி வைத்தார்.

அமெரிக்காவில் வடக்குக்கும் - தெற்குக்கும் நடந்த அடிமை ஒழிப்புப் போர்கள் முடிவுக்கு வரட்டும்,  பிறகு வெளியிடலாம் என்ற காரணத் தால் தள்ளி வைத்தார்!

‘இந்தப் போரில் எனது தலையாய நோக்கம் கூட்டாட்சியைக் காப்பாற்றி நாட்டின் ஒன்று பட்ட அய்க்கியம் சிதறக்கூடாது என்பதே. அதன் பிறகே விளையும் அடிமை ஒழிப்பு’ - என்று உருக்கமுடன் பதில் அளித்தார் ஆபிர காம் லிங்கன்!

அடிமை ஒழிப்புப் போராளி ஆபிரகாம் லிங்கன் வெற்றிக்கனி பறித்த நாள் எது தெரியுமா  தோழர்களே! செப்டம்பர் 17

அன்று அமைச்சரவைக் கூடிய போது, அதன் செயலாளர் சாலமன் பி.சோஸ் என்பவர் பிரகடனத்தின் துவக்கத்தைப் படித்தவர்! எத்தகைய மெய் சிலிர்க்கும் தகவல்.

(தொடரும்)

- விடுதலை நாளேடு, 20.11.19

செவ்வாய், 20 மார்ச், 2018

தஞ்சை சரஸ்வதி மகால் ஏற்பட்டது எப்படி?



நேற்று (18.3.2018) தமிழ்ப் புலிகள் நடத்திய பெண்கள் விடுதலை மாநாட்டில் கலந்து கொண்டு மதுரையி லிருந்து இரவு 11 மணியளவில் புறப்பட்ட 'துராந்தோ வேக ரயிலில்' பயணம் செய்து சென்னைக்குத் திரும்பினேன்.

தொடர் வண்டி 3 மணி நேர கால தாமதத்துடன் தான் வந்தது.

காலையில் சென்னைக்கு வந்து சேர வேண்டிய நேரத்தில், காட்பாடிக்கு முன்னே ரயில் நின்று கொண்டிருந்தது.

நல்வாய்ப்பாக மதுரையில் நேற்று என்னைச் சந்தித்த பகுத்தறிவாளர் கழக மாநில தலைவர் பொறியாளர் டாக்டர் வா. நேரு அவர்கள் தென்கச்சி கோ. சாமிநாதன் (அகில இந்திய வானொலியில், 'இன்று ஒரு தகவல்' மூலம் பிரபலமான மறைந்தும் மறையாத இனிய நண்பர்) எழுதிய சிந்தனை விருந்து தொகுப்பு நூல் -  அவரது வானொலித் தகவல் தொகுப்பு தந்தார்; படித்து முடித்தேன் ரயில் பயணத்தில்.

பல சுவையான செய்திகளில் தஞ்சை சரஸ்வதி மகால் நூலகம் ஏற்பட்ட கதை பற்றிய தகவல் இதோ!

படித்துச் சுவையுங்கள் - தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.

"தஞ்சாவூரை சரபோஜி மன்னர் ஆட்சி பண்ணிக் கிட்டிருந்த காலம்.

அப்போ ஒரு தடவை அந்த மன்னர் காசி யாத்திரை போனார்.

அந்தச் சமயத்துலே கல்கத்தாவுலே இருந்த ஆங்கிலேய ராஜப்பிரதிநிதியையும் அவர் சந்திக்கறதுக் காகப் போயிருந்தார்.

அந்த ராஜப் பிரதிநிதி, தமிழ்நாட்டுலேயிருந்து ஒரு ராஜா தம்மைப் பார்க்கறதுக்காக வர்றார்ன்னதும், தமிழ் நாட்டோட அருமை பெருமையையெல்லாம் விசாரிச்சு வச்சிக்கிட்டார்.

அவரு ஏற்கெனவே திருக்குறளோட ஆங்கில மொழி பெயர்ப்பைப் படிச்சவர். அதோட பெருமையை எல்லாம் புரிஞ்சிக்கிட்டவர். அதனாலே அதோட தமிழ் மூல நூலைப் பத்தி தமிழ்நாட்டுலேயிருந்து வர்ற ராஜாகிட்டே கேட்டுத் தெரிஞ்சிக்கலாம்னு நினைச்சிக் கிட்டிருந்தார்.

சரபோஜி ராஜா வந்து சேர்ந்தார். ஆங்கிலேய ராஜப்பிரதிநிதி அவரை அன்போட வரவேற்றார்!

ரெண்டு பேரும் உக்கார்ந்து பேசிக்கிட்டிருந்தாங்க.

அப்போ அந்த இங்கிலீஷ்காரர் தஞ்சாவூர் ராஜாவைப் பார்த்துக் கேட்டார்:

"தமிழ் நாட்டுலே உண்டான திருக்குறளோட ஆங்கில மொழி பெயர்ப்பை நான் படிச்சு அனுபவிச்சி ருக்கேன். மொழிபெயர்ப்பே அப்படி இருந்தா மூலநூல் எந்த அளவுக்கு இருக்கும்ங்கறதை நான் யோசிச்சுப் பார்க்கிறேன். அதை யாராவது சொல்லிக் கேட்கணும்ன்னு எனக்கு ஆசையா இருக்கு! அதனாலே திருக் குறள்லே சிலதை எனக்கு நீங்க சொல்லுங்களேன்!"ன்னு கேட்டுக் கிட்டார்.

சரபோஜி மன்னருடைய தாய் மொழி - மராட்டி (மகாராஷ்டிரம்)

அதனாலே தமிழ்லே திருக்குறளை எடுத்துச் சொல்ற நிலைமையிலே அவரு இல்லே!

ராஜப் பிரதிநிதி இப்படி கேட்டுட்டாரே என்ன பண்றதுன்னு முதல்லே கொஞ்சம் யோசிச்சார் - ராஜா! இருந்தாலும் அறிவுக்கூர்மை உள்ளவர் சரபோஜி மன்னர்.

அதனாலே அவரு அந்த ராஜப்பிரதிநிதியைப் பார்த்து, "என்னுடைய புத்தக சாலையிலே இதுமாதிரி ஆயிரக்கணக்கான தமிழ் நூல்கள் உண்டு. அதனாலே எல்லாத்தையும் நான் தெரிஞ்சு வச்சிருக்கறது முடியாத காரியம். நீங்க அனுமதி கொடுத்தா நான் ஊருக்குப் போனதும் அந்தப் புத்தகத்தை உங்களுக்கு அனுப்பி வைக்கிறேன்!"னார்.

"இதுமாதிரி இன்னும் எவ்வளவு தமிழ் புத்தகம் இருக்கு?" ன்னு கேட்டார் அவர்.

"எவ்வளவோ இருக்குது! ஊருக்குப் போனதும் அதோட பட்டியலையும் அனுப்பி வைக்கிறேன்!"னார் இவர்.

"சரி! அப்படியே செய்யிங்க!" சொல்லிப்புட்டார் அவர்.

ராஜா திரும்பி வந்தார். யோசிச்சிப் பார்த்தார்.

தமிழ்நாட்டுக்கு ராஜாவா இருந்துகிட்டு - தமிழ் மொழியிலே கவனம் செலுத்தாமே இருந்தது எவ்வளவு பெரிய தவறு-ன்னு அவருக்குப் புரிஞ்சுது!

இனிமே அப்படி இருக்கப்புடாது-ன்னு முடிவு பண்ணினார். தமிழ்ச் சுவடிகளையெல்லாம் தேடிக் கண்டு பிடிக்கணும் - தமிழ்ப் புலவர்களையெல்லாம் ஆதரிக்கணும்-ன்னு தீர்மானிச்சுட்டார்.

அதோட விளைவுதான் இன்றைக்கு இருக்கிற தஞ்சாவூர் சரஸ்வதி மஹால் நூல் நிலையம்.

ராஜா, சொன்னது மாதிரியே திருக்குறள் பிரதியையும், தமிழ் நூல் பட்டியலையும் கல்கத்தாவுக்கு அனுப்பி வச்சார்.

சரபோஜி மன்னர் புத்தகங்களை தேடிக் கண்டு பிடிச்சு பாதுகாக்கறதுலே அக்கறையா இருந்தார்.

"நாமெல்லாம் புத்தகங்களை தேடிக் கண்டுபிடிச்சுக் கடையிலே போடறதுலே அக்கறையா இருக்கிறோம்!" என்று கூறினேன் என் நண்பர் ஒருத்தர்கிட்டே!

இதுக்கு அவரு பெர்னாட்ஷாவுக்கு ஏற்பட்ட அனுபவம் ஒண்ணைச் சொன்னார்.

ஒரு தடவை பெர்னாட்ஷா ஒரு பழைய புத்தகக் கடைக்குப் போயி சிலதை எடுத்துப் புரட்டிப் பார்த்துக்கிட்டிருந்தாராம்.

அவரே எழுதின நாடக நூல் ஒண்ணு இருந்தது. அதை எடுத்துப் பிரிச்சுப் பார்த்தார். அது ஒரு நண்பருக்கு பெர்னாட்ஷா ஏற்கெனவே அன்பளிப்பாகக் கொடுத்த புத்தகம்.

அந்த ஆளு கடையிலே போட்டுட்டார் போல இருக்கு.

பெர்னாட்ஷா மறுபடியும் அதை விலை கொடுத்து வாங்கினார். அதுலே ஏற்கெனவே 'அன்பளிப்பு'ன்னு எழுதியிருந்ததுலே அதுக்குக் கீழே புதுப்பித்த அன்பளிப்பு என்று எழுதி கையெழுத்து போட்டார். மறுபடியும் அதே நண்பருக்கு அனுப்பி வச்சுட்டார். அதாவது அன்பளிப்பை Renew பண்ணிட்டார் - 'லைசென்ஸ்'லாம் Renew பண்றாங்கள்லே, அது மாதிரி!

இந்தச் சம்பவத்தை என்கிட்டே சொன்ன நண்பர் கிட்டே நான் ஒரு கேள்வி கேட்டேன்.

"ஏன் சார்! நான் எழுதிய புஸ்தகம் ஒண்ணை  'அன்பளிப்பு'ன்னு எழுதி  உங்ககிட்டே கொடுத்தா நீங்க அந்த ஆளு செஞ்சது மாதிரியாச் செய்வீங்க?"ன்னேன்.

"நிச்சயமா அப்படிச் செய்ய மாட்டேன்! வேறே மாதிரி பண்ணுவே!"ன்னார்.

"என்ன பண்ணுவீங்க?ன்னேன்.

"நீங்க எழுதிக் கையெழுத்துப் போட்ட பக்கத்தைக் கிழிச்சுட்டு அதுக்கப்புறமா கடையிலே போடு வேன்!ன்னார்".

- புத்தகம் எத்தகைய தனிமையைப் போக்கும் மகத்தான பயனுறு நண்பன் பார்த்தீர்களா?
- விடுதலை நாளேடு, 19.3.18